Eerste test 2019 Kawasaki Versys 1000 SE: Noppenloos avontuur.

door Thierry Sarasyn 8 februari 2019

Kawasaki vindt dat adventure rijden niet noodzakelijk op noppenbanden moet gebeuren.
Ze hebben een punt. Met de 2019 Versys 1000 willen de Japanners uitnodigen tot avontuur en dat moet net zo goed lukken zonder over een duin te hobbelen. Wij gingen het principe alvast testen voor de Afrikaanse kust. Island hoppend tussen Lanzarote en Fuerte Ventura.

Kenmerkende snoet voor de nieuwe Kawasaki adventure

Noppenloos avontuur

Het is bekend dat lang niet alle eigenaars van adventure motoren op weg naar onbereikbare einders, ook nog eens een zandweg induiken. Voor wie zichzelf daarin herkent, brengt Kawasaki met de vernieuwde Versys 1000 een motorfiets die alles in huis wil hebben om het avontuur op te zoeken zolang er geen noppen bij komen kijken. Wij schatten in dat dit meteen op meer dan de helft van het adventure publiek van toepassing is. Nochtans zitten in dit segment alleen de Ducati Multistrada en BMW S1000XR. Dat zijn meteen ook de motoren die Kawasaki als concurrenten ziet; GS'en en Africa Twins zijn dat niet (in de eerste plaats).

Slingerend tussen lava op Lanzarote

Standaard vs SE

Er valt dus wel iets te zeggen voor de aanpak van Kawa. Wie zich wil verdiepen in de techniche details, verwijzen we via de link onderaan dit artikel graag naar het eerder gepubliceerde artikel over de 2019 Versys 1000 en Vesys 1000 SE.
Als basis moet je weten dat de beide motoren 120 pk leveren en rijklaar rond de 250 kg wegen. De SE-versie is beter uitgerust met elektronisch gestuurde ophanging, een mooi en vooral duidelijk TFT-dashboard smartphoneconnectiviteit via een nieuwe Kawasaki Rideologie app, 12V contactpunt, handvatverwarming, handprotectie, bochtenverlichting en de veelbesproken intelligente lak die uit zichzelf krassen herstelt. U leest het goed.?Nu de standaardversie is met een ECU en IMU van Bosch, bochten-ABS, power modi, tractie controle en cruise control ook lang niet kwaad uitgerust. En hij kost 13.699 euro. Dat is een straffe prijs. De SE-versie kost 16.999 euro, 3.300 meer dus en dat verschil is te verantwoorden. Kawasaki verkocht op het voorbije salon van Brussel al redelijk wat Versyssen en dat waren voor 90 procent SE-modellen. Een beetje avonturier wil duidelijk een goed uitgeruste motorfiets.

De SE versie heeft een completere uitrusting

Weg van de kudde

De Kawasaki is dat ontegensprekelijk. Maar bon, hoe goed die uitrusting ook is, het is geen garantie op een goed functionerende adventure motor. Dat is maar goed ook, waar dienen testen anders voor? Deze test was trouwens anders en meteen ook grondiger dan andere perspresentaties. We reden twee dagen met de Versys 1000 SE en deden dat op Lanzarote en Fuerteventura, twee eilanden die dankzij een jet aangedreven ferryboot op minder dan een half uur van elkaar liggen. Met een TomTom Rider gemonteerd, konden we bovendien ook nog een groot deel van de route alleen rijden. Nu, met Francesca Gasperi als voorrijder, hoorde je ons niet klagen, maar wat individualiteit weg van de kudde, is iets wat een avonturier altijd op prijs weet te stellen.

Ook bij hoge snelheden stabiel.

Cognitief

De Versys is gedurende de twee dagen gestaag in onze achting gestegen. It grows on you. We vonden hem van bij het begin al leuk, maar een mens mag van een motor niet iets meer verwachten dan dat hij leuk is. De SE-versie moet volgens zijn prijs, uitrusting en postitionering gewoon top zijn. En dus was het goed vast te stellen dat de Kawasaki telkens we een stap verder gingen of iets nieuws probeerden, in de uitdaging slaagde.
Eerste en eigenlijk enige hinderpaal was dat het even duurde eer we via de bediening op het stuur alle elektronische instellingen onder de knie kregen. Intuïtief kun je de bediening niet noemen, cognitief is ze wel. Daarmee bedoelen we: neem vijf minuten om alles uit te dokteren en daarna loopt het heel gemakkelijk. Ook het veranderen van rij-modus. We startten in de Road stand, maar toen we iets sneller gingen rijden, was de Sport modus duidelijk de betere keuze. Elektronisch gestuurd krijg je dan niet meteen een iets vinniger motorkarakter, maar ook en vooral een strakkere veerkarakteristiek.

De cornering lights vooraan de kuip kenmerken de SE.

Lineaire kracht

Het blok dat we al goedkeurend zagen groeien sinds zijn komst in de 2003 Z1000, is nu boven alle kritiek verheven. Goed in de voorzichtige start van deze test, briljant bij het iets sportievere werk. Van de trillingen die we er ooit bij vaststelden, is geen spoor meer. Alles loopt vlot, zacht en moeiteloos. In die mate zelfs dat de Versys harder gaat dan je zou verwachten.
Misschien is dat wel de grootste vijand van Kawas’s nieuwste. Omdat alles als vanzelsprekend loopt, lijkt het niet eens indruwekkend meer. Dit is geen bonkend blok dat bij elke beroering van het gas een pk-berg baart - Kawasaki heeft trouwens best wat in het gamma voor wie daar naar op zoek is. Maar vergis je niet, het gaat lineair, maar ook best hard. Met de quickshifter ga je – behalve bij erg lage omwentelingssnelheden - vlot op en neer door de versnellingsbak en als je dat doet bij sportief rijden, ontdek je dat je de Versys steeds verder kunt pushen zonder op limieten te stoten.

Zo kan een mens al eens aan 140 km per uur een blik werpen op de oceaan die op lavablokken beukt. Mooi moment.


Ook niet qua grip want Kawaski koos met de Bridgestone T31 een band die zowel qua stuureigenschappen als op het vlak van grip en feedback op het niveau van een sportband geplaatst mag worden. Alleen gaat hij langer mee. En in combinatie met het uitgekiende rijwielgedeelte zorgt dit voor een stabiel gedrag bij alle snelheden. Zo kan een mens al eens aan 140 km per uur een blik werpen op de oceaan die op lavablokken beukt. Mooi moment.

De windbescherming is goed. Het comfort hoog.

Zin in meer

Op het einde van dag één en een uurtje nadat we van de boot tussen Lanzarote en Fuerteventura bolden, vonden we de Kawa al veel meer dan ‘leuk’. Ok, op een motor met deze uitrusting kon de ruit ook nog elektronisch instelbaar zijn, maar de waarheid gebiedt ons te zeggen dat eenmaal de ruit in een voor ons geschikte stand stond, ze voor alle snelheden goed stond. Ergens in het achterhoofd vormde zich na de gevuld dag één al een idee om eens een roteind met deze motor te gaan rijden. Van Amsterdam naar Dakar of zo. De Versys 1000 SE is als een goed paar schoenen. Eventjes inlopen en daarna wil je er niet meer van af. En zo krijg je goesting naar meer. Omdat het comfort op de Versys groot is, en de elektronische hulpmiddelen allemaal uitstekend werken.

Ergens in het achterhoofd vormde zich na de gevuld dag één al een idee om eens een roteind met deze motor te gaan rijden. Van Amsterdam naar Dakar of zo.


Cruise controle? goed en gemakkelijk in te stellen.
Mappings? Met de sportieve hadden we in één klap een motor die bij onze rijstijl past.
Tractiecontrole? Niet gevoeld. Dus ofwel hebben die T31 een super grip, ofwel werkt de tractiecontrole zo goed dat je ze niet voelt. We vermoeden zelfs dat beide waar zijn.
Cornering lights? Geen idee we stopten voor de avond viel. Maar het principe is goed en met de lichtcapaciteit op onze motoren verlicht je een klein voetbalveld (er zaten immers ook nog de optionele mistlichten op).
De elektronisch gestuurde ophanging? Presteerde uitstekend op de snelle slingers in Fuerteventura en op enkele hobbelige lavawegen in Lanzarote.

De combinatie van al die dingen betekent dat je op het einde van de dag letterlijk fris en vrolijk van de motor stapt. Omdat alles precies werkt zoals het hoort en omdat de motor bij elke nieuwe uitdaging blijft doen wat je verwacht en vaak net iets meer.
Er wordt van avontuur wel eens gezegd dat het pas leuk is als je er achteraf op terugkijkt en dat er dus op het moment altijd wat spanning of problemen moeten zijn. Reken in dat geval op de wegen, de bevolking, het weer, klimaatbetogingen of een telefoon van je vrouw. Want van de kant van de motor lijkt er niet al te veel onheil te komen.

Familieportret

Adventure calling?

Kawasaki heeft een beetje zijn nek uitgestoken door aan de Versys 1000 de slagzin ‘Adventue Calling’ te koppelen. Omdat niet iedereen deze motor onmiddellijk als een pure adventure zal zien. Maar wie geen ambitie heeft om op grote reizen ook naast de geasfalteerde wegen te gaan, zal in de Versys nooit ontgoocheld zijn. Met die lange veerwegen moet je trouwens zelfs op de occasionele piste geen problemen ondervinden. En dan kom je tot de slotsom dat de slagzin, alhoewel verrassend, toch ook heel juist gekozen is. Adventure is inderdaad calling. Het zou mooi zijn als er heel vaak geantwoord wordt. Want dit is waar motorrijden om gaat. Reizen, rijden, genieten, ontdekken. De Versys 1000 SE lijkt ons daar een zeer geschikte partner voor.

Foto’s: Ula Serra voor Kawasaki

Lees hier het eerder gepubliceerde artikel over de 2019 Kawasaki Versys 1000 met meer technische informatie

Meer weten over de Kawasaki Versys 1000?

Technische gegevens en prijzen


Motorblok
Type: Vloeistofgekoelde Vier-in-lijn
Cilinderinhoud: 1043 cc
Vermogen 120 pk bij 9000 opm.
Koppel 102,5 Nm bij 7500 opm.
Versnellingen 6
Koppeling Natte multiplaat koppeling

Rijwielgedeelte
Frame: aluminium dubbel balken frame
Remmen voor: Dubbele 310mm schijven, radiaal gemonteerde vierzuiger remklauwen, ABS
Remmen achter: Enkele 250mm schijf, 2 zuigers. ABS
Vering voor: 43 mm upsd, instelbaar. (SE: KECS elektronische gestuurde voorvork)
Vering achter: BFRC monoshock op Uni Track link, instelbaar (SE: KECS elektronisch gestuurde monoshock)

Maten, gewichten en prijs
Zithoogte: 840 mm
Wielbasis: 1.520 mm
Tankinhoud: 21 liter
Rijklaar gewicht: 257kg
Prijs België: 13.699 euro (SE: 16.999 euro)
Prijs Nederland: 14.699 euro (SE: 17.999 euro)

Bekijk hier de uitgebreide fotogalerij van deze test

Reageren

Registreer of log in om te reageren...