Eerste test MV Agusta Brutale 1000RR: MV 3.0

door Thierry Sarasyn 5 mei 2020

Toegegeven: we zakten niet zonder twijfels af naar het hoofdkwartier van MotoMondo, importeur van MV Agusta voor de Benelux. We kenden immers de vorige Brutales en nu er een nieuwe 1000 RR kwam met 208 pk onder de tank, vroegen we ons – de aard van het beeste kennende – af of het wel allemaal goed zou komen met de test van de nieuwste lefgozer uit Italië.

Nieuwe wind

Het feit dat we hier nog rustig deze tekst zitten uit te tikken toont aan dat het inderdaad allemaal goed is gekomen. Aangezien we bij de herinnering aan de test ook nog een brede grijns op de lippen krijgen, kunnen we zelfs vaststellen dat het meer dan ok was. Omdat de sterkste Brutale ooit duidelijk niet de meest brutale is. Meer zelfs, hij is het tastbare bewijs van een nieuwe wind die door de fabriek in Varese waait. Misschien is dit wel de belangrijkste gebeurtenis van de voorbije decennia voor MV.

Versie 3.0

MV heeft in zijn rijke geschiedenis al heel wat watertjes doorzwommen. Maar telkens kwam het merk van de Castiglioni's er opnieuw bovenop. Na de succesperiode in de jaren zestig en het stopzetten van de motorproductie in '77, was er de wedergeboorte twintig jaar later in 1997 - met de lancering van de iconische F4. De F4 mag als het beginpunt van MV Agusta versie 2.0 gezien worden. Mooi, performant en spartaans; want helemaal gericht op prestaties. Ondertussen heeft MV al meer (mede) eigenaars gehad dan Charlie Sheen bedpartners, maar het bedrijf staat er nog steeds en misschien is de nieuwe Brutale 1000 RR wel de eerste motorfiets van MV versie 3.0.

In tegenstelling tot wat zijn naam en zijn vermogen laten vermoeden, is de nieuwste uit Varese juist niét brutaal. En daardoor spreekt hij een veel bredere doelgroep aan.


Zware uitspraak, horen we jullie denken. Wel, deze motor voelt aan als het tastbare bewijs van een nieuwe aanpak. Nog steeds bloedmooi, nog steeds met indrukwekkende prestaties. Maar niet langer spartaans en net wel gericht op een veel breder publiek. In tegenstelling tot wat zijn naam en zijn vermogen laten vermoeden, is de nieuwste uit Varese juist niét brutaal. En daardoor spreekt hij een veel bredere doelgroep aan. Misschien is het net dàt wat ze daar in Varese nodig hebben om opnieuw helemaal onder de mensen te komen: een breder publiek - en dus een hogere verkoop.

Brutale herinneringen

Nu, over dat laatste moeten ze zich met de 1000 RR niet al te veel illusies maken. Een motorfiets die 30.000 euro kost, zal niet als zoete broodjes over de toonbank gaan. Maar de visie die er achter schuilt, kan wel zorgen voor een kentering. En naast de kwaliteiten de we ontdekten in de Brutale 1000 RR, is het vooral dat wat we moeten onthouden.

We herinneren ons een ritje met de Brutale 1078, ondertussen al een decennium geleden in de omgeving van de Toscaanse kust. Daar slingeren grote wegen zich niet alleen over, maar ook door de bergen. Met ex-collega Renaud Amand hadden we er toen een spelletje van gemaakt om zo groot mogelijke delen van die tunnels al wheeliënd af te leggen. Zelfs in derde versnelling ging de MV moeiteloos op het achterwiel. We stapten 's avonds voldaan, maar ook een beetje gebroken af aan het hotel. Dit was het type motor waarmee je wel eens een dag dolle pret kon beleven, maar toch liever niet in huis haalt om dagelijks mee aan de slag te gaan. Er woonde ooit een meisje in ons geboortedorp voor wie die vergelijking in zekere zin ook opging.

Covid-presentatie

Fast Forward naar de Covid-stijl presentatie waarbij we met slechts twee personen in één bureau in een video conferentie met Brian Gillen - MV's drijvende kracht op technisch vlak - konden gaan. De boodschap daar was duidelijk: MV deed in zijn Reparto Corse afdeling heel nuttige ervaring op om sneller te kunnen gaan. En die oplossing lag er gek genoeg niet in meer pk's te ontwikkelen. Wel in de elektronica. Nieuw ontwikkelde elektronica zorgde ervoor dat vermogen bruikbaarder werd en liet de voorwaartse beweging zo snel mogelijk verlopen (een wheelie kan bijvoorbeeld nuttig zijn, maar een te hoge wheelie is dat niet). En zo werden de resultaten beter.

MV deed in zijn Reparto Corse afdeling heel nuttige ervaring op om sneller te kunnen gaan. En die oplossing lag er gek genoeg niet in meer pk's te ontwikkelen. Wel in de elektronica.


Die elektronische knowhow werd getransfereerd naar de nieuwe Brutale 1000 RR. Een motor die ondanks 208 pk (een vermogen waar heel wat superbikes jaloers op zijn) verrassend gemakkelijk te rijden valt. Overigens goed nieuws in de marge van dit alles: omdat het bredere bereik van de nieuwe hypernaked voor een groot deel ook te danken is aan de elektronica, mag je zelfs verwachten dat vergelijkbare karakteristieken opduiken in updates van MV Agusta's bestaande modellen. Ander voordeel: de rijmodi laten je toe er iets meer (of minder) een beest van te maken. Of helemaal banana's te gaan door alles uit te schakelen.

Breder bereik

Vergis je niet, dit ding is een onvervalste raket. Als je aan het gas gaat hangen en breed glimlachend met korte tikjes de quickshifter activeert, is het puur kicken. Het grote verschil met andere MV sportmotoren, is dat deze zich allesbehalve nukkig gedraagt als het niét snel gaat. Verkeersdrukte bij het binnenrijden van een dorp? De Brutale reageert bijzonder vlot. Rustig landweggetje met fietsers? Ook aan gezapige snelheden is er een vriendelijke gasreactie. Maar als je sportief de grenzen gaat opzoeken, is rijden met de Brutale RR één grote rush.

Ook aan gezapige snelheden is er een vriendelijke gasreactie. Maar als je sportief de grenzen gaat opzoeken, is rijden met de Brutale RR één grote rush.


Die rush wordt echter nooit schrikwekkend. Omdat de Brutale een elektronicapakket heeft dat letterlijk on-voelbaar ingrijpt. Bij keihard remmen houdt hij het achterwiel aan de grond voor meer stabiliteit. Een wheelie onder acceleratie is niet meer dan een zwevend voorwiel - nooit een steigerend voorwiel. Je voelt niet dat de elektronica ingrijpt, tenzij je een aantal functies gaat uitschakelen en dezelfde actie uitvoert. Dan weet je wat het systeem doet als het wél geactiveerd is. Wat dat betreft mogen ze deze motor best omdopen tot Geniale.

Bewondering voor de lijnen

Ook leuk: MV koos voor clip ons op de kroonplaat en geen traditioneel stuur zoals op de meest nakeds. Je zit een beetje op de MV zoals op een retro racer. Geen kuipwerk, de handen laag en breed, goeie hoek in de knieën en een zitje dat ervoor zorgt dat je meer in dan op de motor zit. De afwerking is naar goede MV gewoonte uitstekend en de lijnen van de motor zijn adembenemend. Indrukwekkend hoe je een motor zonder kuipwerk toch dergelijke uitgesproken lijnen kunt meegeven. Kijk naar het kontje en je kunt niet anders dan bewondering hebben. Kijk naar de voorkant en je krijgt er niet genoeg van. De koplamp en de structuur er rond lijken wel een symbiose tussen techniek en kunst. Je vraagt je meteen ook af wat dàt zou kosten als je crasht. Maar de MV wekt vooral bewondering op.

Life's a bitch

In die mate zelfs dat we onszelf er op betrappen alwéér over de lijnen van een MV te schrijven. Terwijl we bij iedere MV test vinden dat het al welletjes geweest is met het de lucht in prijzen van het design van de motoren uit Varese. Wel, met deze Brutale RR kun je niet anders dan onder de indruk zijn van opnieuw een ander pakkend design. Opvallend, gedurfd en tegelijk vrij sober. Ook hier voel je dat ze bij MV niet gewoon verder bouwen op bestaande succesformules, maar durven evolueren.


Dat geldt ook voor de technologie in de Brutale en vooral ook voor de manier waarop hij rijdt. Als ze dit basisgegeven in een beter betaalbare versie gaan gebruiken, zou de Brutale zich wel eens kunnen ontpoppen tot de Monster van de jaren twintig. Eer het zover is zitten we met wat hopelijk de eerste motor is van een nieuwe dynastie. Heerlijk ding om mee te rijden. En net zo leuk om naar te kijken. En die prijs? Wel, voorlopig trekt MV de kaart van de exclusiviteit en daar hangt een stevige prijs aan vast. Laten we wel wezen: het maakt op dit niveau nauwelijks uit of ie 30.000, 32.000 of 34.000 kost. Wie veel geld, goede smaak en een passie voor motoren heeft, zal het er graag voor over hebben. Wie alleen de laatste twee eigenschappen bezit, neme een kijkje in de rest van het MV gamma of oefent nog wat geduld. Life's a bitch.

Meer weten over de Brutale 1000RR?

Technische gegevens

Motor
Type: Vloeistofgekoelde viercilinder
Cilinderinhoud: 998 cc
Maximaal vermogen: 208 pk bij 13.000 opm.
Maximaal koppel: 117 Nm bij 9.000 opm.
Transmissie: 6 versnellingen
Eindoverbrenging: ketting

Rijwielgedeelte
Frame: Stalen trellis frame
Voorvork: Öhlins Nix upsd, volledig instelbaar met elektronisch gestuurde demping, manueel instelbare veervoorspanning
Achterschokbreker: Öhlins TTX volledig instelbaar met elektronisch gestuurde demping, manueel instelbare veervoorspanning
Remmen voor: Dubbele 320 mm schijven met Brembo Stylema radiaal gemonteerde vierzuigerremklauwen
Remmen achter: 220 mm schijf met dubbelzuiger remklauw, Brembo Stylema rempomp
Voorwiel: 17 inch
Achterwiel: 17 inch

Afmetingen
Wielbasis: 1415 mm
Zithoogte: 845 mm (815 op NK en 795 op GT)
Drooggewicht: 186 kg (226 GT)
Tankinhoud: 16 liter

Prijzen en garantie
Garantie: 2 jaar
België: 29.990 euro
Nederland: 34.389euro

Bekijk hier de uitgebreide fotogalerij van de MV Agusta Brutale 1000RR test

Reageren

Registreer of log in om te reageren...