door motornieuws 20 oktober 2014

MotorNieuws Titanengevecht: Boss Hoss vs Diavel vs VMax

Vergelijkingstesten zijn leuk, maar af en toe moet je het onderste uit de kan halen. Dat wil zeggen: de grote jongens tegen elkaar uitspelen. Dus haalden we de Boss Hoss en plaatsten hem tegenover beter gekende krachtpatsers als de Ducati Diavel en de Yamaha VMAX. Kan pure kracht het halen van een mix van power en elegantie?

De foto's

Uitvoerig getest


We reden 1200 km om de drie meest imposante motoren op de markt uit te proberen. Deels op droog, deels op nat wegdek. De Boss stond op Avon Roadrunners en had 5 000 km op de teller. De Diavel had 9 000 km was op Pirelli Rosso II sloffen geschoeid. De VMax tenslotte had 19 000 km en een Dunlop D221 vooraan en een Michelin Commander achteraan.



Beestig

In elke vergelijkingstest met de Boss Hoss moet je toch even stil staan bij dat V8 blok van meer dan 6000 cc. De eerste rilling kruipt over je rug als je hem start en het koppel voelt dat de motor brutaal van links naar rechts laat bewegen. De tweede kick komt er als je hem in de overdrive legt en nog eens goed aan het gas gaat hangen. Terwijl de kicks op de Boss Hoss komen van alles wat hem uitzonderlijk maakt, gaat op de Ducati en de Yamaha je hart sneller slaan om meer klassieke redenen. Pure acceleratie, hoog vermogen en een al bij al gunstige pk-gewichtverhouding.



Gas geven en remmen

Als je van de Boss op de Ducati stapt, denk je zowaar dat er wat koppel ontbreekt, dat de tank 30 cm te smal is en het stuur veel te recht. Om je maar te zeggen dat alles relatief is en dat (bijna) alles went. Hoe dan ook heeft de Diavel ongeveer 5000 cc minder in het blok en zes zuigers minder. Je moet er dus op een andere manier mee rijden. Gelukkig maar, mocht elke motor rijden als de Boss Hoss, er schoten maar een handvol motorrijders meer over. De Diavel en zijn Testastretta blok laten je van de eerste meter voelen wat echt motorrijden is. De Italiaan die dit jaar een update kreeg, accelereert keihard en die acceleratie loopt door tot je aan de begrenzer zit. Je hebt de Duc ook perfect onder controle. Begenadigde rijders zullen er zelfs gecontroleerd mee kunnen driften. Wie minder is dan een godenkind zal vooral genieten van het gevoel alles te kunnen beheersen en van het gemak waarmee de Ducati zich laat sturen. De Italianen maken hier komaf met de mythe date en motor die gemaakt is om te accelereren per definitie ook minder goed moet sturen.
De Yamaha komt op het vlak van pure kracht iets dichter in de buurt van de Boss Hoss. Met zijn V4 heeft hij precies de helft van het aantal cilinders van de dikke en door die 1679 cc heeft hij behoorlijk wat koppel te bieden ook. Dat is een grote plus voor wie schakellui wil rijden. Laat je de motor iets meer in de toeren klimmen, dan stroomt er uit de Japanse krachtpatser een indrukwekkend geroffel. Een V4, het blijft iets uniek… En het blok stuwt je vooruit van onderin het toerenbereik tot je bij 10.000 opm de toerentalbegrenzer in gang duwt. Het wiel laten spinnen bij een accelratie is helemaal geen kunst. Als die acceleratie in een bocht is, let je best wat op of zorg je ervoor dat je Rossi-gewijs door de bocht kunt driften. Het is weinigen gegeven. Maar daar mag je aan de toog natuurlijk niks laten van merken…
Maar het moet niet altijd sneller; het mag af en toe ook wat trager. Zowel de Duc als de Yamaha zijn gezegend met uitstekende remmen. Die van de Boss Hoss lijken afkomstig van een aftandse Subaru. En er is van een ABS geen sprake, laat staan van andere elektronische snufje als tractiecontrole. Een wheelie-controle zit er wél op. De Amerikanen hebben dat opgelost door het ding zo zwaar et maken dat je zelfs met 445 krukas pk’s niet eens een krant onder het voorwiel kunt schuiven. Een dikke streep trekken dat kan wel. Als je aan een slordige 60 km per uur het gas in de hoek draait, trek je zelfs een streep van meer dan 100 meter lang. En als er maar geen bocht aankomt, ga vlot door tot een stuk boven de 200 km per uur.
Dat is met de Diavel en de VMax wel even anders. Niet dat deze dingen gemaakt zijn om op één wiel naar de bakker te rijden, maar een goeie ouwe power wheelie, dat pers je er altijd wel uit. Om dan met een streepje rook je voorwiel weer aan de grond te zetten. Keer op keer weer kicken… En een streepje trekken met de achterband lukt ook wel. Al zijn ze iets minder lang dan op de Boss Hoss. Je moet ergens die 40.000 euro verschil mee kunnen verantwoorden…

Elektronica

Verbazend genoeg is het de minst krachtige uit de test die het best uitgerust is. De Diavel heeft een ABS een keuze uit diverse mappings, de keuze uit 2 rijmodi en een ride by wire systeem. Er iso ok een veelkleurig elektronisch dashboard. Op dat vlak ziet de Yamaha er niet iets minder hip uit. Maar hij verhoudt zich qua hip-factor nog altijd als George Clooney tot Raymond van het Groenewoud als je hem met de Boss Hoss vergelijkt. De VMax heeft ook een goedwerkend ABS. Op de Boss Hoss staat remmen nog op het niveau van 20 jaar geleden. En dan bedoelen we niet zoals een Yamaha of Ducati 20 jaar geleden remden. Zelfs daar kun je met 500 rijklare kilo’s alleen maar van dromen…

Verdict

Of moeten we hier zeggen: Verdikt? Het valt niet te ontkennen : de Boss Hoss is immers méér van alles. Maar jammer genoeg is dat vooral meer in prijs en kilo’s. De voordelen die hij heeft op het vlak van vermogen, worden tekort gedaan door de overschot aan gewicht en afmetingen. En dat zijn u net dingen waarvan je best minder hebt. Heerlijk speelgoed voor wie anders dan de anderen wil zijn, maar bij voorkeur niet beter dan die anderen. De Ducati en de Yamaha liggen in de clinch voor de nummer één positie in deze vergelijking der titanen. De Ducati is de meest sportieve van de twee. Iets scherper sturend, een stuk lichter ook en precies daardoor voelen de 162 krukas pk’s ook daadwerkelijk zo aan. De Yamaha is sterker en een beetje imposanter ook. Een gewicht van meer dan 300 kg mag je hoe dan ook niet wegcijferen. Maar je mag daarbij niet vergeten dat je op de VMax wel bijna 1700 cc tussen de benen hebt. Dat is méér dan zelfs wij gewend zijn... Indrukwekkend zei je?

MotorNieuws klassement

3: Boss Hoss
Motorblok *****
Rijwielgedeelte **
Comfort **
Budget *
60.675 €
445 pk aan krukas
500 kg rijklaar

1:Ducati Diavel 1200
Motorblok ***
Rijwielgedeelte ****
Comfort ***
Budget **
19.490 €
156 pk aan krukas
234 kg rijklaar

1: Yamaha 1700 Vmax
Motorblok *****
Rijwielgedeelte ***
Comfort ***
Budget **
23 490 €
189 pk aan krukas
314 kg rijklaar

Reageren

Registreer of log in om te reageren...