door motornieuws 3 november 2014

MotorNieuws test: Yamaha YZ450F Jeremy Van Horebeek

En daar stonden we dan: in het centraal Italiaanse Dorno waar het Rinaldi Racing Team aan een select groepje journalisten de kans gaf om met de motor van vice-wereldkampioen Jeremy Van Horebeek te rijden. Het is niet elke dag dat je een been mag gooien over een fabrieksmotor, dus het eerder druilige weer kon ons geen moer schelen…

Kicks zonder kick

Dit is de motorfiets waarmee onze landgenoot elf keer opeenvolgend naar een MXGP podiumplaats reed én een GP won. Dat is grotendeels te danken aan de kwaliteiten van Jeremy als piloot, maar de motor zit er toch ook voor iets tussen. Dit is geen fabrieksmotor meer zoals we ze in de jaren ’80 kenden, maar een doorgedreven ontwikkeling van een standaardmotor. Dat wil dus eigenlijk zeggen dat er heel wat veranderd is aan de YZ-F, maar dat hij toch nog opvallend veel gelijkt op een standaardmotor. Tot je dichter gaat kijken natuurlijk.
Het eerste wat je opvalt aan de motor van The Jerre is dat er geen kickstarter is. Rinaldi ontwikkelde speciaal voor deze motorfiets een elektrische starter die zich vooraan het blok bevindt. Om het extra gewicht deels te comenseren, werd het kickstart mechanisme weggelaten. Niet erg, zo’n 450 starten is nooit een favoriete bezigheid geweest. Rijdend voel je meteen dat de voorvork van uitzonderlijke kwaliteit is. De retedure Kayaba lijkt de eerste 10 cm van de veerweg gewoon geen weerstand te ondervinden. Het is alsof het voorwiel ongeremd beweegt in de zachte knippen. Maar ook daarna, als er harder gereden wordt en de vork meer moet werken, is de progressiviteit opvallend. Achteraan is de schokbreker harder, maar net zo progressief. Het zorgt er wel voor dat de motor iets meer op zijn neus gaat bij trage snelheden, maar hoe harder je gaat, hoe stabieler hij wordt.

Bruikbaar

Dit is een motor die gemaakt is voor pure snelheid en…voor gebruiksgemak. Een GET mapping, lichtere en op maat gemaakte motoronderdelen en een Akrapovic uitlaat zijn de basis voor een gewijzigd motorkarakter. En dat karakter is vooral gericht op toegankelijkheid. De motor met nummer 89 is zeker sterker dan de standaarmotor, maar het is vooral het feit dat Rinaldi en co er in geslaagd zijn om die vermogensberg ook bruikbaar te maken, dat alle lof verdient. Trouwens, het kleine trapje op het zadel dat je onderrug steunt, is een dankbare hulp om een beetje druk van je armen weg te nemen en vaster in het zadel te zitten.
De stuurkwaliteiten van de motor zijn trouwens bewonderenswaardig. Een gemodifieerd frame, en Kayaba ophanging maken duidelijk een verschil.
Collega’s die ook met de 350 van Cairoli hadden gereden en de 450 van Ryan Dungey beweerden dat de Yamaha zeker zo snel gaat, maar een stuk minder agressief is en dus gemakkelijker te berijden. Dat is mooi meegenomen voor ons, mindere goden. Maar in de racerij telt enkel dat je met de motor ook kunt winnen. En dat heeft Van Hoorebeek dit seizoen bewezen. En meer dan dat. Hij heeft zichzelf tot kanshebber op de titel gebombardeerd. En hij zal in 2015 in elk geval weer een motor hebben die hem daartoe in staat moet stellen!

Jeremy Van Horebeek Yamaha YZ-450F

Reageren

Registreer of log in om te reageren...