Eerste test Yamaha XSR900 Abarth: EEN GEVOEL ABARTH

door Thierry Sarasyn 27 maart 2017

Af en toe doet een constructeur iets wat niks met grote volumes in verkoop te maken heeft. Als uithangbord of als een leuk extraatje. De Yamaha XSR900 Abarth is beide. Er worden er slecht 695 van gemaakt en ze rijden niet beter dan de standaard XSR. Toch vond Onze Man in Sardinië voldoende redenen om een serieuze boon te hebben voor Yamaha's nieuwste. En wel om de volgende redenen:

De Yamaha XSR900 Abarth kun je moeilijk in een hokje duwen en zijn technische specificaties onderscheiden hem nauwelijks van de vorige. Het gaat hier dus meer om een gevoel dan om een beslissing van logisch verstand. Voor wie de cijfers toch nog eens op een rijtje wil, hieronder is een link naar het eerder gepubliceerd artikel over de motor die in samenwerking met auto-tuner Abarth tot stand kwam:

Klik hier voor meer technische info uit het eerdere XSR900 Abarth artikel dat MotorNieuws publiceerde

Dit is anders dan de anderen

Grondig anders

Nog even kort overlopen waar de XSR900 Abarth voor staat. Hij kwam tot stand via de samenwerking die autotuner Abarth en het Yamaha MotoGP team hebben. Het project rond de XSR900 mondde uit in een Abarth versie die op slechts 695 stuks gebouwd wordt. Het getal 695 is ontleend aan het typenummer van de Fiat 500 Abarth.
Leuk aan dit soort samenwerkingen is niet alleen dat er originele concepten uit voortvloeien, maar dat je tijdens een persvoorstelling met de gulle medewerking van Abarth ook nog eens mag gaan knallen met de diverse Fiat 500 Abarths (het Competizione top-model heeft 180 pk en weegt ongeveer evenveel als een go-cart). Pure fun want die dingen gaan echt hard. Niet op koppel - want maar een 1400 cc blok - maar als je goed en veel schakelt, valt dit ding op bochtige bergbaantjes nauwelijks te volgen.

Is deze versie beter dan de standaard versie? Wellicht niet. Ze is ook niet slechter. Gewoon grondig anders.


Maar die XSR900 dus die met 115 pk en 87,5 Nm nauwelijks verschilt van de standaard versie. Motorisch is er enkel de volledige Akrapovic-lijn die een verschil uitmaakt. Niet zozeer in gasprespons of vermogen, maar wel in het bijtende geluid dat uit de dubbele dempers stroomt. De overige verschillen situeren zich vooral in de bouw en in de kleuren. Een carbon bikinikuip, laag stuur, monozit zadel met een bijzonder hippe kont en talloze details maken de Abarth-versie - ook uiterlijk - anders dan de anderen.
Is ze ook beter dan de standaard versie? Wellicht niet. Ze is ook niet slechter. Gewoon grondig anders. En wel hierom:

Rauw en eigenzinnig

That Seventies Show

Er is geen objectieve reden waarom de Abarth-versie de voorkeur moet krijgen op de standaard XSR. Beide motoren mogen gerust als modern classics of neo-retro bestempeld worden. Maar de Abarth verdient dat predicaat om een heel bijzondere reden. Dit is geen motor voor de massa. Het is een motor ontsproten uit het brein van tuners. Dat zie je en dat voel je aan alles. Voor we een been gooiden over de Abarth XSR, hadden we eerlijk gezegd twijfels. Het ding ziet er niet bepaald handig uit. Bijzonder goed afgewerkt en origineel, dat wel. Maar leuk om mee te rijden? We dachten het eigenlijk niet. Maar we hadden het fout. De XSR900 Abarth rijdt wel degelijk heel leuk. Maar ook totaal anders dan een standaard XSR of zelfs de MT-09. Reden daarvoor? De zeer originele zithouding.
Deze motor verwijst ondanks zijn moderne technologie naar de motoren uit de jaren zeventig. En die hadden in de meest extreme gevallen een laag stuur, monozit en een klein kuipje. Zo ook de XSR900 Abarth. Maar Yamaha en de Italiaanse tuner kozen niet voor clip ons. Wel een eendelig stuur dat laag afloopt, maar ook relatief breed is. Dat geeft je wat extra hefboomwerking bij het sturen. Desondanks voel je net zoals op de sportmotoren van de jaren zeventig een zekere druk op de polsen. Naarmate je harder gaat, wordt die druk minder. Maar als je traag rijdt, is het vooral in het begin lastig in de armen. Zeer authentiek gevoel...

Hoe harder je rijdt, hoe beter hij wordt.

Dit is een tuning motor

Voor alle duidelijkheid: de crossplane driecilinder kan het vlot aan om zowel traag als hard te rijden. Maar de zithouding en het totaal concept van de motor zijn meer op sportiviteit gericht. Sportiviteit voor de openbare weg dan. Dit is zeker geen circuitmotor, maar op de openbare weg kun je er wel erg hard mee gaan. Het gevolg van een geslaagde symbiose tussen twee grote namen. Yamaha leverde de basis, Abarth ging aan de slag gesteund door raad van de Yamaha-kenners.

We probeerden wel rustig te rijden, maar slaagden daar niet bijzonder goed in.


Met dat lager stuur, de bijzonder mooie zwaluwstaart en de Akra-lijn onderscheidt de Abarth zich van de donor motor. Het zijn ook dingen die je rijdend voelt. Het lage stuur zet je in een aanvalshouding die ook je rijgedrag zal bepalen. We probeerden wel rustig te rijden, maar slaagden daar niet bijzonder goed in. Omdat de totale sfeer waarin de Abarth baadt, je noopt om je sportieve pet op te te zetten. Het uitlaatgeluid is bijtend. En het past bij een motor die die een duidelijke tuning stempel draagt. Abarth en Yamaha hebben niet al te veel moeite gedaan om het comfort en de gebruiksvriendelijkheid te vrijwaren. Dit is een motor die er in de eerste plaats speciaal uit ziet en hij rijdt ook zoals zijn stijl het laat vermoeden. Dankzij de koppelberg en het pit van de driecilinder, maar ook trouw aan de stijl waarin hij geschapen is.

Een geslaagde kruisbestuiving

Vangnet

Op de slingerende bergwegen van Zuid-Sardinië hebben we niet één keer de volle 115 pk kunnen gebruiken. Maar de sportieve ingesteldheid van het blok laat je eigenlijk bij elk toerental toe om sportief te rijden. Terwijl we een uur eerder aan het stuur van de Fiat Abarth er nog moesten op letten om de juiste versnelling te kiezen, hadden we op de Abarth XSR eigenlijk genoeg aan de tweede, derde en soms vierde versnelling. Wetend dat je geen top-pk's nodig hebt, maar wel bruikbaar vermogen, rij je meestal ergens in het midden van het toerengebied.
En daar kun je bijzonder hard gaan. Grondspeling op overschot, vermogen te veel en ook nog een elektronisch vangnet met instelbare en uitschakelbare tractiecontrole en ABS. Koppel dat aan aan keuze van 3 motormappings en je weet dat er niet zo heel veel kan mis gaan.

Laag stuur maar toch met een degelijke hefboom.

Lefgozer

Desondanks stel je gaandeweg vast dat het concept goed doordacht is. Als je wegduikt achter het mini-kuipje, staat de teller pal voor je neus. Handig om één en ander te checken. Het suede zadel biedt naast een hoogwaardige blijk van afwerking ook nog een goed grip als je in de bochten even naast de motor gaat hangen. En het heerlijke Akrapovic gehuil noopt je om de motor toch af en toe naar de hogere regionen te sturen.

De Abarth is een motor die best wat input vraagt.






Gaat dat allemaal moeiteloos? Neen, de Abarth is een motor die best wat input vraagt. En bijgevolg is hij moeilijker om te berijden dan de standaardmotor. Maar als je de knepen van het vak leert kennen, is hij verrassend snel. En als je hem van nabij bekijkt, is hij ook bijzonder mooi. Afgewerkt tot in de details, met heel eigenwijze stijlkenmerken en een eigen rijgedrag. Een lefgozer

Pal voor de neus van wie wegduikt: de tellerpartij.

Eigen. Wijs.

En daarmee zijn we bij de grond van de zaak aangekomen. Eigenwijs. Maar ook: eigen wijs.
In de zin van 'ik vind vooral mijn eigen wijs'. De XSR900 Abarth is een beetje een ego-tripper. Een egoïstisch ding ook, want je kunt er pas met twee op als je het afdekkapje van de kont wegneemt. Maar dat typeert hem dan ook weer. Dat eigenzinnig uiterlijk, het solo-tintje en dat eigenwijze rijgedrag. Het is niet beter dan dat van die andere, maar het is grondig anders. En dat zal zowat de rode draad zijn doorheen de motivering van wie één van de 695 Abarth Yamaha's koopt. Hij is anders. Hij is eigenwijs. En hij is in your face

De XSR900 Abarth is een beetje een ego-tripper. Een egoïstisch ding ook.


Als dat factoren zijn die voor jou verantwoorden om 12.995 euro (of een dikke 2000 euro meer dan voor de standaard) neer te tellen, dan moet je vooral zien dat je één van de 695 exemplaren vast krijgt. En zelfs als je het rationeel bekijkt, hebt je een volledige Akrapovic lijn, de mini-kuip, het zwaluw kontje en de carbon delen er bovenop. Die dingen alleen al verrechtvaardigen de meerprijs. Maar geen kat die deze motor zal kopen uit de rationele overweging m.b.t. de meerkost van de onderdelen. Dit is er eentje die je koopt met je hart. Of met je ballen.
Of beide.


Foto's: Alessio Barbanti


Klik hier voor meer info over de Yamaha XSR900 Abarth

Technische gegevens

Motor
Type Luchtgekoelde viertakt driecilinder
Cilinderinhoud 847 cc
Maximaal vermogen: 115 pk bij 10.000 opm
Maximaal koppel: 87,6 Nm bij 8.500 opm
Transmissie: 6 versnellingen
Eindoverbrenging: ketting

Rijwielgedeelte
Frame: Diamant type aluminium frame
Voorvork: 43 mm, telescoop
Achterschokbreker: Monoschock
Remmen Voor: Dubbele 298 mm schijf, vierzuigerklauw
Achter: Enkele 245 mm schijf met tweezuigerklauw

Afmetingen
Wielbasis: 1.440mm
Zithoogte: 830 mm
Rijklaargewicht: 195 kg
Tankinhoud: 14 liter

Prijs:
12.990 euro (BE)

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van de test in Sardinië

Reageren

Registreer of log in om te reageren...