Eerste test Yamaha SCR950 Scrambler: TERUG NAAR DE ESSENTIE

door Thierry Sarasyn 28 maart 2017

Ducati, Triumph, BMW...allemaal hebben ze scramblers in hun gamma. Europa boven dus in dit segment en de Japanse merken lijken voorlopig achter te blijven. Maar dat is zonder de waard, in dit geval Yamaha, gerekend. Het merk met de gekruiste stemvorken heeft zopas de SCR950 in zijn line-up gebracht. En die staat zelfs al bij de erkende dealers.

Een scrambler, daar moet je ook off road mee kunnen.

Beetje hoongelach bij de zelfverklaarde experts, want een scrambler op basis van een zware custom (de XV950) dat kan nooit iets worden, toch? Wel ze hebben het fout. De SCR950 mag als één van de aangename verrassingen van 2017 gezien worden. Dat konden we vaststellen tijdens een gevarieerde testrit in Sardinië.

Wie onze eerste indrukken van de SCR950 na het salon van Keulen er nog eens op wil nalezen, kan dat HIER

Weinig franjes, maar veel stijl.

Belgische mosterd

Wij focussen na de testrit op de kwaliteiten en gebreken van de SCR en stellen ons ook enkele vragen. Eén daarvan was waarom bijvoorbeeld de zware XV950 als basis nam voor de productie van zijn scrambler. ‘Omdat het kon’ zou een goed antwoord zijn. Of misschien ook ‘Omdat ze op het salon van Brussel enkele jaren geleden konden zien wat Yamaha-dealer MTS Verlinden deed met de XV’.

Dat Yamaha een deel van de mosterd in België haalde, moge duidelijk zijn.


De ombouw versie van die XV leek zelfs meer op een scrambler dan deze SCR. Maar dat Yamaha een deel van de mosterd in België haalde, moge duidelijk zijn. Al baseerden de Japanners zich meer op de café racer versie; de XV950Racer. Die heeft de voetsteunen al hoger en verder naar achter geplaatst en ook de veerkarakteristieken zijn sportiever.

Dit blijft natuurlijk in de eerste plaats een wegmotor.

Kracht van eenvoud

Het concept is al bij al niet zo ingewikkeld en dat bewijst nog maar eens dat de eenvoudigste ideëen vaak de beste zijn. Om tot de SCR te komen, moesten er niet eens zoveel aanpassingen gedaan worden. De voetsteunen gingen hoger en (veel) verder naar achter – net zoals op de Racer. Er kwam een off road stuur in de stijl van dat van de roemruchte XT500, de wielen veranderden naar draadspaakwielen in maten 19 voor en 17 achter en het subframe veranderde volledig. Daardoor is er ook een andere tank en is het zadel dunner geworden. Gevolg: een totaal andere zithouding en de mogelijkheid om vlot rechtop te staan tijdens het rijden. Met een laag zwaartepunt heb je trouwens nooit het idee om met 252 kg op weg te zien. Yamaha haalde nog meer inspiratie bij de iconische XT500, onder andere door de de kleuren op het benzinereservoir (van de rode versie), de zijpannelen en het zadel dezelfde stijl te geven. Verder zijn er niet echt wereldschokkende veranderingen te noteren.

Zo zie je maar hoe een motor niet alleen bij je stijl moet passen, maar ook hoe, omgekeerd, een motor je stijl kan veranderen.


Het is des te frappanter vast te stellen hoe groot het effect van die ingrepen is. De zithouding op de SCR is bijzonder ontspannen en al van bij de eerste meters daalt er een soort rust over je heen. Op dezelfde wegen waarop we eerder met de sportieve XSR900 Abarth reden, hielden we er een rustiger tempo op na en zagen we zelfs hoe mooi het daar in Sardinië is. Zo zie je maar hoe een motor niet alleen bij je stijl moet passen, maar ook hoe, omgekeerd, een motor je stijl kan veranderen. Puur genieten was het van die koppelrijke V-twin. Er schuilt met 79,5 Nm die al beschikbaar is bij 3.000 opm trouwens best wat punch onderin, waardoor je je niet hoeft te beperken tot opa-snelheden.

Ook op het dashboard weinig franjes

Echt scramblen

Verrassend genoeg gingen we het hardst toen we op onverharde wegen kwamen. De onvolprezen Bridgestone TrailWing banden, het retro crosstuur en het hogere subframe geven de SCR950 een verrassend off road potentieel. Bijna zoveel als je van een pure scrambler mag verwachten. De ophanging kreunt een beetje onder het hoge gewicht en zou voor dit soort werk net iets harder mogen zijn. De locatie was magisch, de slingerende grindbaantjes heerlijk. Dit smaakt naar meer.

Pure eenvoud, pure pret.

Belachelijk gemakkelijk.

Net als de rest van de rit trouwens. Heerlijke stoeien met een motor die zich gewillig laat sturen en niet voor één gat te vangen is. Belachelijk hoe gemakkelijk je met deze motor rijdt. Moeiteloze controle en veel pit onderin maken van het rijden met de Yamaha SCR een ontspanningskuur. Dat je ondanks de toegenomen grondspeling in een wilde bui toch al eens het asfalt raakt, is vooral omdat er op de voetsteunen nog lange antennes zitten. En ook een beetje omdat je de SCR gaat gebruiken voor iets waarvoor hij niet echt gebouwd is.
Veel kwaad kan het trouwens niet, de steunen plooien vlot mee naar binnen en zo een schrapende steun is al eens leuk.
Belangrijk in dit debat is te weten dat de uitlaat niet aan de grond komt. Die dingen plooien meestal niet zo goed naar binnen.

Öhlins dempers zijn een optie.

Essentieel, beste Watson

Op het einde van de rit waren we best onder de indruk van de SCR. Omdat hij onze sportieve driften had gekalmeerd en omgezet tot een andere vorm van pret beleven. Beetje off road, vlot sturen op slingerende bergbanen en toch een beetje genieten van al het mooie dat Sardinië te bieden heeft. Dit behoort tot de essentie van motorrijden en Yamaha heeft met beperkte maar snuggere ingrepen een motor weten te bouwen die helemaal aan de vereisten voldoet.
Bovendien is de SCR950 een verademing voor wie het niet begrepen heeft op overtollige franjes of zelfs elektronica. ABS zit er natuurlijk wél op, maar verder geen spoor van tractiecontroles of motormappings, a good old kabelbediende koppeling en een enkele remschijf vooraan. Voor dit soort motorplezier, heb je echt niet meer nodig. En het beperkt hoe dan ook de aankoopprijs.

Dit behoort tot de essentie van motorrijden.






De meeste eigenaars zullen trouwens hun off road avonturen beperken tot de boerenwegel in een naburig dorp. En dat is voor deze scrambler een (roer)eitje. Vergeten we hierbij ook niet dat dit een –bijna- 1000 cc is die over de toonbank mag aan minder dan 10.000 euro. Al raden we je aan er omheen te rijden. 252 kg, weet je nog?

Foto’s: Jonathan Godin, Henny B. Stern

Klik hier voor meer info over de Yamaha SCR950

Old school is cool.

Technische gegevens

Motor
Type: Luchtgekoelde V-twin
Cilinderinhoud: 942 cc
Vermogen: 52 pk bij 5.500 opm
Koppel: 79,2 Nm bij 3.000 opm

Rijwielgedeelte
Frame: Stalen dubbel wiegframe
Voorvork: 41 mm telescoopvork
Achterophanging: Dubbele schokbreker
Remmen voor: Enkele 298 mm schijf met dubbelzuigerklauw
Remmen achter: Enkele 253 mm schijf met enkelzuigerklauw

Maten, gewichten, prijs
Wielbasis: 1575 mm
Zithoogte: 830 mm
Gewicht: 252 kg
Prijs: 9.995 euro (BE)

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van de test in Sardinië

Reageren

Registreer of log in om te reageren...