Eerste test Yamaha Niken: OMDAT HET KAN!

door motornieuws 28 mei 2018

Het is misschien cliché, maar daardoor niet minder waar. Het enige juiste antwoord op de vraag die iedereen zich stelde is een eenvoudig: 'omdat het kan'. De Niken is net als NR750, H2 en dichter bij huis de eigen GTS, een nieuwe vorm van motorrijden.

Daarom

De Niken is Yamaha’s laatste incarnatie van wat ze zelf graag Leaning Multi Wheel of LMW in het kort noemen en daar valt ook de 125cc Tricity onder. En nee, het is niet te vergelijken met een MP3. Het hele project LMW kun je al een flinke boom over opsteken, maar het komt neer op het aftasten van nieuwe mogelijkheden, out of the box denken en toe werken naar meer plezier in het motorrijden.

Veiligheid soit, maar dat je er onwijs veel fun mee kunt hebben –en bovendien op een manier tot op heden onbekend- is een heel goede reden om er mee door te gaan. Motorrijders zijn nou eenmaal vatbaar voor plezier, dat is voor velen zelfs de enige reden om te motorrijden. Dus een nieuwe manier van plezier maken, dàt klinkt al een stuk beter. Dus waarom? Dààrom.

Dubbel zoveel rubber op de weg.

Twee is beter

Natuurlijk is twee beter. Trek een voet op en je dondert om - tenzij je een flamingo bent. Til eens alleen een wasmachine naar zolder. Ga eens bier drinken. Twee is bijna altijd beter.

Tweemaal rubber aan de weg, tweemaal een rijlijn, tweemaal vering, alles telt op.


En omdat Yamaha zocht naar een nieuwe manier van beleven, iets specifieker een nieuwe manier om bochten aan te vallen, bedacht men dat dat met twee wielen beter zou kunnen gaan. Tweemaal rubber aan de weg, tweemaal een rijlijn, tweemaal vering, alles telt op. Het resultaat daarvan is dan ook inderdaad ongekend en omdat men er langer over heeft kunnen nadenken is het ook slimmer dan de eerder genoemde scooter. Het systeem werkt beter, voelt natuurlijker, kent geen limiet en werkt dientengevolge dus als een normaal voorwiel, wat ons conservatieve motorrijders toch heel erg tevreden moet stellen.

Boost voor het zelfvertrouwen

Dubbel gevoel

Wat is het dan, dat gevoel? Welnu, ten eerste stuurt de motor exact als een tweewieler. Kantelen, in- en doorsturen voelt dus gewoon alsof er één denkbeeldig voorwiel in het midden zit. Alleen is het wel nagenoeg een voorwiel dat geen grenzen aan zijn grip kent en je daardoor een enorme boost in je zelfvertrouwen geeft. Daardoor kun je vervolgens weer nog meer de bocht aanvallen. Corrigeren doe je niet met de rem, maar met een eenvoudige extra stuurinput om nog net een krappere lijn te zoeken. Of platter te gaan, of zelfs wijder - maar dat is niet zo spectaculair.
Natuurlijk is hij zwaarder, het voelt ook allemaal heel solide en massief aan, maar dat geeft juist nog wat meer vertrouwen. En de balans is ook helemaal geregeld, als rijder zit je net wat verder naar achter op de motor dan anders, waardoor het gewicht ongeveer gelijk is verdeeld over de voor- en achterzijde.

Lekker plat gaan is geen probleem.

Minder giftig

Compleet anders dan een MT09 dus ook. Laat het de laatste keer zijn dat iemand die twee motoren vergelijkt, want het valt niet te doen. Het is zo totaal anders, dat een MV Brutale en een BMW GS nog meer op elkaar lijken. Het is alleen toevallig zo dat ze, net als de XSR en Tracer, hetzelfde motorblok delen. Of althans bijna, want voor de Niken is de krukas iets verzwaard voor een soepeler en stabielere loop. Het verschil is ook te merken, de Niken trekt een pak minder giftig bij het vol opendraaien van het gas. Voor wat het is, een toermachine, is dat helemaal prima. Wij hadden mogelijk wel iets meer vermogen willen hebben, maar in het algemeen is het best wel oké. En de manier waarop de driecilinder loopt is altijd goed, het is niet vreemd dat Yamaha dit motorblok vaker gebruikt.

Twee telescoopvorken per wiel

Hoe?

Even kort een stukje theorie. Twee wielen die moeten kunnen hellen, veren en sturen, dat is een hele opdracht. Dat is de oorzaak van die nieuwe voorzijde. Een splitsing, een stabilisatiestang en dan nog de stuurinrichting. Omdat een wiel niet met één telescoop geleid kan worden, heeft men er per wiel twee toegepast. Eén met de veerfunctie, de ander (iets smaller) als geleider, maar niet geheel zonder verdere functie, er zit weldegelijk een lichte ondersteuning van binnen.
En dan komt meneer Ackermann nog kijken; dat was de persoon die ontdekte dat bij twee sturende wielen, de buitenste een andere boog maakt dan de binnenste en dus gecompenseerd moet worden. De beide wielen sturen dus niet exact gelijk, maar dit voorkomt extra slijtage en levert dus grip waar en hoe je het wilt hebben. Dat hebben overigens alle voertuigen die met meer wielen sturen. Ja, ook je wagen.

Op nat is ie nog beter.

Geen limiet aan hellingshoek

Mocht je overigens een aantal keren de maximale hellingshoek hebben gezien, lees dan dit: Yamaha had er beter aan gedaan dit niet zo aan te dikken. De maximale hellingshoek heeft namelijk niets te maken met de stuurinrichting, maar gewoon met de grondspeling. Precies als op elke andere motor dus. En dat beantwoordt ook de terugkerende vraag wat er dán gebeurt: namelijk helemaal niets. Er is geen haalbare grens aan de hellingshoek met twee voorwielen, anders dan die van de grondspeling. Geen moment dat het wiel opgetild wordt, geen omvalmoment. Behalve dan het feit dat de Niken net zo hard omvalt als je ‘m niet op de zijstandaard parkeert als elke andere machine. Er is geen locksysteem, de motor blijft niet uit zichzelf staan. Bij navraag is dit omdat de wielen hiervoor te dicht bij elkaar staan, wat dus niet stabiel genoeg parkeert.

En dus kunnen we ook meegeven: de Niken is op geen enkele manier als auto te registreren. Het is een motorfiets en bovendien eentje voor een volledig A-rijbewijs.

Even wennen

Eerlijk is eerlijk, het is even wennen. Een paar meter, totdat je voor het eerst hebt gevoeld hoe het aanvoelt om de motor te kantelen. Dat kan zijn een slinger op de parking, dat kan zijn invoegen op de doorgaande weg, het is genoeg. Daarna ben je klaar om bijvoorbeeld de Grossglockner te bedwingen, wat we dan ook deden. Moeiteloos. En ben je eenmaal gewend aan het zwaartepunt en de massa, dan kun je er pas goed mee spelen. Het tempo wordt snel opgevoerd en de Niken doet alles wat je vraagt. Enige verschil is dat de Niken het liefst met trekkende motor een bocht rondt, omdat het anders een klein beetje de bocht in valt. Maar door z’n drie wielen doe je dat ook graag. Naar wens kan de tractiecontrole uit of niet, er is genoeg ruimte om te spelen en het vangnet aan het werk te zetten. Dat ga je vanzelf meemaken, want je draait vanzelf per bocht het gas er eerder op. Snelle bochten zijn mogelijk nog leuker, het vertrouwen dat de Niken je geeft, lokt vanzelf dergelijk gedrag uit. En begint de voetsteun uit blijdschap wat te vonken, dan probeer je dat gewoon zo lang mogelijk vol te houden. Gas dicht is nergens voor nodig.

De gekende driepitter klokt hier af op 115 pk. Dat is genoeg.

Zo stabiel als een euh...

Wat je wel kunt merken is de toegenomen stabiliteit. Laat beide handen los en verbaas je over de spoorvastheid. Maar tegelijkertijd kun je te allen tijde het stuur vastpakken en heel licht sturen. Die combinatie bestaat en is reëel, dankzij de ingenieuze voorwielconstructie. En het wordt nog leuker zodra we het strakke asfalt verlaten.

Als we eenmaal weer op weg gaan en het begint te regenen, wordt andermaal onderstreept waar het werkelijke voordeel van de Niken ligt.


Op het moment dat we bovenop de berg het laatste stukje weg inslaan richting parking wordt het duidelijk. Het comfort op de kasseien is van een totaal andere orde. Natuurlijk, het is heel even wennen aan het anders reageren van de voorzijde, je hebt immers niet meer het ene voorwiel dat op de bekende manier danst over de ondergrond, maar twee die dat doen... maar wel op een totaal andere, veel comfortabeler manier.

Hier zit de werkelijke magie. Het gevoel van vertrouwen en volgen wat je zelf bepaalt, wordt sterker. Als we eenmaal weer op weg gaan en het begint te regenen, wordt andermaal onderstreept waar het werkelijke voordeel van de Niken ligt. Nattigheid, putdeksels (of zelfs natte putdeksels, opgereden grind, het maakt allemaal niets uit. De motor blijft zo onmogelijk onverstoorbaar, als hier het vertrouwen geen boost van krijgt, weten we het ook niet meer. Misschien zou je dan toch een automobiel kunnen overwegen.

Lijkt sterk op een motorfiets. Maar het is méér.

Meer

Precies door deze test onder minder dan ideale omstandigheden, bewijst de Niken voor eens en altijd z’n bestaansrecht. Het is heel veel dingen niet, maar het is tegelijk heel veel dingen wél en dat maakt alles meer dan goed. De Niken is compleet gelijkwaardig aan een motorfiets. Sterker nog, op sommige vlakken is hij veel meer. Een gratis tip op voorhand: Kom je een Niken tegen in je spiegels, vergis je dan niet. Ze zijn lastiger weg te krijgen dan je denkt.

Tekst: Vincent Burger
Foto's: Yamaha


Meer weten over de Yamaha Niken?

Technische gegevens

Motor
Type Vloeistofgekoelde viertakt driecilinder
Cilinderinhoud 847 cc
Maximaal vermogen: 115 pk bij 10.000 opm.
Maximaal koppel: 87,5 Nm bij 8.500 opm
Transmissie: 6 versnellingen
Eindoverbrenging: ketting

Rijwielgedeelte
Frame: stalen trellis frame
Voorvork: Twee maal Dubbele upsd 41 mm upsd, volledig instelbaar
Achterschokbreker: Monoshock, regelbare ingaande demping en veervoorspanning.
Remmen Voor: Dubbele, 298 mm remschijven met vierzuigerklauwen
Achter: Enkele 245 mm schijf met enkele zuigerklauw

Afmetingen
Wielbasis: 1510 mm
Drooggewicht: 263 kg
Tankinhoud: 18 liter

Prijs:
België: 14.999 euro
Nederland: 17.499 euro

Bekijk hier de video van de Niken

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van de Niken-test

Reageren

Registreer of log in om te reageren...