door Thierry Sarasyn 4 oktober 2017

Eerste test Harley-Davidson FXFB Fat Bob 114: 'T IS FEEST ALS BOB RIJDT

Harley-Davidsons Softail gamma is vermaard. Dat de mannen uit Milwaukee voor 2018 hun Softails helemaal vernieuwen, is geen klein bier. De technische details kennen we al een paar weken en nu konden we eindelijk met de nieuwe motoren rijden. Op kop natuurlijk de Fat Bob.

De meest a-typische Softail in het gamma

Gedeelde verbeteringen

De Fat Bob geniet net als de overige nieuwe Softails van een heleboel belangrijke aanpassingen. Zo is er het sterkere en lichtere frame, dat nog altijd die o zo belangrijk Softail-look houdt, maar toch totaal anders is dan de vorige kaders en nu helemaal mee is met zijn tijd. Omdat het blok niet in rubbers opgehangen is, fungeert het ook als een essentieel onderdeel van het lichtere en betere rijwielgedeelte.

Grondig nieuw

Dat wil ook zeggen dat het frame van de Fat Bob een stuk meer stabiliteit en stijfheid biedt, maar niet dermate strak is, dat er aan comfort ingeboet werd. Harley gebruikt voor het eerst ook de 43 mm Showa Dual Bending Valve voorvork, een vleugje Japanse technologie die het erg goed doet op dit model. Die vork is niet instelbaar, maar het is wel een upside down en ze werkt naar behoren.

Een steilere balhoofdhoek en kiezen voor beter sturen en dan een achterband vooraan monteren...het lijkt op het eerste gezicht raar.


De Fat Bob heeft ook een steilere balhoofdhoek dan de overige Softails: 28° en dat moet de stuureigenschappen een stuk scherper maken. Een beetje gek dat ze er dan net een knoert van een 150 voorband op leggen. Want een steilere balhoofdhoek en kiezen voor beter sturen en dan een achterband vooraan monteren...het lijkt op het eerste gezicht raar. Maar eerste indrukken kunnen bedriegen. En bij Harley weet je dat het uiterlijk net zoveel aandacht krijgt als de prestaties. In het geval van de voorband: zelfs meer.

Oogt indrukwekkend

Familie verschillen

Maar goed dat we daar aan dachten niet meteen op de indruk van de eerste meters af te gaan toen we na een halve dag met de Softail Heritage in het zadel van de Fat Bob sprongen. Je houdt het nauwelijks voor mogelijk dat er een dermate groot verschil kan zijn tussen twee leden van dezelfde familie. Alsof jezelf een gereserveerd Brits burgertje zou zijn en je broer een Senegalese worstelaar. Een afgetrainde worstelaar kun je me nog noemen, want de (not so) Fat Bob weegt dan wel 15 kg minder dan zijn voorganger, hij klokt nog steeds af op 306 kg. Skinny Bob is nog ver weg.

Voorbandje, iemand?

Verslavend

De eerste meters met de Fat Bob verrasten ons een beetje. We hadden met het 114 cubic inch (1868 cc) Milwaukee Eight blok eigenlijk een beest van een naked verwacht. Maar dat leek in de eerste kilometers niet zo. Punt is dat als je met de FXFB Fat Bob rijdt zoals je dat met je doorsnee custom zou doen, je de motor onrecht aandoet. Je moet ‘m nu en dan een beetje pushen om het echte plezier naar boven te halen.

Men zegt wel vaker dat je moet uitkijken voor verslavingen, wel blijf dan maar weg van de Fat Bob, want hij is verslavend.


En wennen aan het gevoel dat er een voorband is die dikker is dan menig achterband. Daardoor lijkt de voorkant aanvankelijk een beetje te wringen. Alsof er een paar 100 gram te weinig druk in zit. Nu, het wàs misschien ook wel zo, maar in elk geval verminderde dat gevoel naarmate we harder met de motor gingen rijden. Dit is geen fiets waarop alles als vanzelf gaat. Je moet er een beetje op werken. Maar als je dat doet en je hebt vertrouwen in de motor, dan is het potentieel enorm en de sensaties opwindend.
Men zegt wel vaker dat je moet uitkijken voor verslavingen, wel blijf dan maar weg van de Fat Bob, want hij is verslavend. Omdat hij beter wordt naarmate je hem beter leert kennen en naarmate je hem pusht.

Werken op de Fat Bob. En beloond worden.

Pure fun

We reden bij momenten belachelijk hard door de Catalaanse heuvels en de motor gaf nooit een krimp. De dubbele remschijf vooraan levert beduidend meer stopping power dan de andere Softails hebben, de brede banden vragen meer input, maar bieden ook meer grip. De grondspeling is ruim voldoende. Dit is rock ‘n roll op wielen. Je gaat er geen race op Zolder of Zandvoort mee winnen, maar op de openbare weg is dit pure fun.

Typisch Fat Bob en meer Fat Bob dan ooit.






En best indrukwekkend om het koppel van 154 Nm onder je kont te voelen. We moeten hier trouwens bij vermelden dat er nauwelijks verschil voelbaar is tussen het 114 en 107 blok (1745 of 1868 cc). De zesde versnelling – die een pure overdrive is – laat je aan 2.000 opm aan 90 km per uur over de weg suizen. Aan 120 draait ie 2.670 opm. Dat is iets meer dan stationair voor een supersport. Geen verwijt aan de sportmotoren, maar wel een indicatie hoe het er op de vette twin aan toe gaat. Je moet je trouwens nooit al te veel zorgen maken over welke versnelling je kiest, er is altijd wel kracht aanwezig. En dat laat je toe om zowel sportief als relax te rijden, met een zithouding die beide stijlen toelaat. Dat is ook waar dit concept voor staat. Het is geen sportmotor, het is evenmin een custom of een naked. Het is een beetje van alles, maar vooral heel veel van zichzelf. Typisch Fat Bob en meer Fat Bob dan ooit. Sponge Bob kan het wel schudden.

Imposant

Verfijnd

Imposant en verfijnd

Gooi daar bovenop dat Harley zich ook van zijn beste kant laat zien qua afwerking, en je weet dat dit een motor is die lof verdient. We moeten ons bovendien niet al te druk maken over het eerder brave geluid dat bij de Euro4 H.-D. uit de knap ogende 2-in-1-in-2 uitlaten stroomt. De Harley-kopers die niet vroeg of laat (en eerder vroeg dan laat) een andere uitlaat monteren, zijn te tellen op de vingers van één hand. Zelfs als je in de houtzagerij werkt. Dit zal Dikke Bob alleen nog maar wat meer punch en charisma geven. Over de LED koplamp gaan we het amper hebben. Je vindt ze mooi, of je vindt dat niet. Hangt af van je smaak. In elk geval verlicht ze de weg beter dan wat we vroeger op dit model terugvonden.

Altijd leuk, zo'n vertrekkende persmeute.

Iedereen content?

Rest de prijs. 19.600 euro (België - 20.950 NL) als basis (voor de versie met het 1745 cc blok) is niet bepaald goedkoop voor een motor. Daar staat tegenover dat je hier veel motor voor veel geld krijgt. En dat wie zomaar een Harley wil, tegenwoordig meer dan ooit budgetvriendelijke opties in het gamma vindt. Deze koop je dus omdat je het kunt, omdat hij anders is en omdat hij ook anders rijdt. Dat zal traditionele Harley-fans misschien wat ontgoochelen, maar voor alle anderen op de planeet is het goed nieuws dat H.-D. de limieten wat verlegt met deze motor. En de traditionalisten hebben ze daar in Milwaukee nog meer dan genoeg keuze. Iedereen tevreden zo?

Foto's: Harley-Davidson


Klik hier voor meer informatie over de Harley-Davidson Fat Bob


Technische gegevens en prijzen

Motor
Type Lucht- en oliegekoelde 45° V-twin
Cilinderinhoud 1868 cc
Maximaal vermogen: 93 pk bij 5.020 opm
Maximaal koppel: 154 Nm bij 3.500 opm
Transmissie: 6 versnellingen
Eindoverbrenging: Riem

Rijwielgedeelte
Frame: Stalen ruggengraat frame
Voorvork: 43 mm, upsd Showa Dual Bending Valve
Achterschokbreker: Monoschock
Remmen Voor: Dubbele schijf, vierzuigerklauw
Achter: Enkele schijf met tweezuigerklauw

Afmetingen
Wielbasis: 1.615mm
Zithoogte: 715 mm
Rijklaargewicht: 306 kg
Tankinhoud: 13,2 liter

Prijs:
Vanaf 19.600euro (BE)
Vanaf 20.950 euro (NL)

De FXFB Fat Bob is onmiddellijk beschikbaar in beide motorisaties bij de officiële Harley dealers.

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van de Fat Bob test in Catalonië

Reageren

Registreer of log in om te reageren...