Eerste test Ducati Monster 797: TERUG NAAR DE ROOTS

door motornieuws 22 maart 2017

De Monster behoeft weinig introductie. Record na record en inmiddels zelfs jubileum na jubileum worden gebroken alsof het kinderspel is, op een tempo dat nog maar net wordt voorgegaan door het tempo waarop Ducati zelf haar modellengamma ververst. Was de Monster de laatste jaren wel een soort van afgeweken van de oorsprong, intussen heeft Ducati dat weer netjes opgevangen met de nieuwe 797.

Ducati biedt weer een basic Monster aan. Mooi zo.

Back to Basics

Wat we daarmee bedoelen is dat we de laatste jaren ineens een vogelvlucht zagen met het gebruik van watergekoelde vierklepsblokken, terwijl de Monster in z’n oervorm het toonbeeld van eenvoud was. En in de loop der jaren is de cilinderinhoud ook fors gegroeid, van ooit 900cc naar maar liefst 1200, hetzelfde blok dat we terugzagen in Multistrada, Diavel en noem maar op. Dat daar nog een kleinere versie van was, betekende slechts dat ook de andere Monster-optie, de ‘kleinere’, dezelfde behandeling kreeg. En met een 1200 en 821 leek het er enige tijd op dat Ducati er tevreden mee was. Tot nu toe dan, want plots was daar de verrassing van de 797.

Weer in de stijl van het origineel uit 1994

Luchtgekoelde tweeklepper

Een directe voortzetting van de 796, die in 2014 voor het laatst van de band rolde. En daarvoor uiteraard de bekende 696, 620, 600.. helemaal terug te leiden tot 1994, een jaar nadat de wereld geschokt werd door de 900. Goed, nu is er dus opnieuw een ‘kleintje’. Luchtgekoeld, twee kleppen per cilinder, precies zoals het hoort. En uiteraard, niet toevallig, hetzelfde blok dat de Scrambler aandrijft. Want alles goed en wel, maar sinds het verdwijnen van de 796 was de Scrambler nog de enige die dit blok gebruikte. Met verve kunnen we wel zeggen, want het is nogal een succes gebleken. En toch zal er een vraag gebleven zijn van mensen die niet zaten te wachten op zo’n hipster ding, maar gewoon een moderne, leuke motor wilden hebben. Dat doen we dan toch gewoon?

Verrassend ruime zithouding.

Vleugje nostalgie

Er is nog meer teruggekeerd: niemand zal gemist hebben dat de tank weer die heerlijk nostalgische ‘skischoensluiting’ heeft, daar heeft Ducati toch een flink punt van gemaakt. Maar ook zien we weer de conventionele achterbrug, die we node hebben gemist op de 821. Aan de andere kant is het wel simpel: dubbele achterbrug is nog steeds gereserveerd geweest voor de allerkleinste Monster en dat is de 821 bij lange na niet.

Enfin, dat dus. Stalen tank: check. Trellis frame: check! Omdat Ducati zo graag weer terug wilde naar de oermonster zijn ze ook meteen afgestapt van het hele aluminium met staal mengelmoesje en siert de motor nu opnieuw van voor tot achter een stalen buizenframe. Puik idee, goed gedaan. Om daar meteen wel links en rechts slim mee om te gaan, zo zijn de passagiershandgrepen netjes verwerkt onder de buddy. Mooi clean, werkt perfect, niet voor het eerst maar wie vindt dat nu erg.

De terugkeer van de skischoensluiting.

Toonbeeld van eenvoud

Eigenlijk wil ik het eens een beetje anders doen. De motor is zó basic, dat je er eigenlijk niet eens een lang verhaal over nodig hebt. Het gaat hier om rijden, dus we vliegen direct door naar de praktijk. En die is eenvoudig: wát een machine is dit. Niet in de vorm van intimiderend, met 75 pk heb je een heel bescheiden vermogen, maar de bruikbaarheid rijst de pan uit. De Monster is verder ook een toonbeeld van eenvoud, er is wel een menuknop (nieuwe knopjes, best fraai) maar veel meer dan kiezen wat je wilt zien of wanneer je schakelverklikker moet beginnen kun je niet. Er zit niet eens een gearindicator op, geen buitenthermometer, niks. De 797 heeft één doel: rijden. En damn, wat is ‘ie daar goed in!

Wat een machine is dit. Niet in de vorm van intimiderend, met 75 pk heb je een heel bescheiden vermogen, maar de bruikbaarheid rijst de pan uit.


Met minder gewicht, kleinere afmetingen en een stiekem net wat ruimere zit (de voetsteunen staan iets lager) heb je snel het idee op een fiets te zitten. En een kale ook; meer dan een stuur in je handen en een goede zitplaats is het niet, de rest... is rijden.

Stuurt als een fiets, rijdt als een motor.

Met zwiepend gemak

Als we ons langs de Cote d’Azur achter de voorrijder verplaatsen is al snel duidelijk dat dit ding sturen wil. En hoe: hoewel het altijd leuk is een mooie lijn te volgen in de bocht, is het al snel een spel om elk putdeksel, elke oneffenheid te ontwijken, juist als deze op de gekozen lijn ligt. Omdat het kán: het ding stuurt zo licht, dat je met gemak je wielen eventjes ergens omheen zwiept, zonder tempo of aansluiting te verliezen. En anders is het ook leuk om in plaats van buiten-binnen-buiten eens buiten-buiten-buiten of binnen-binnen-binnen te proberen, in de wetenschap dat je te allen tijde de ruimte hebt om te corrigeren.

Back (also) in Black

Flitsende eenvoud

Eenmaal de bebouwde delen achter ons gelaten, kunnen we er echt voor gaan zitten. Er is ruimte zat voor een beetje schuiven voor het betere hang- en trekwerk. Opnieuw, niet omdat het moet maar omdat het leuk is. De zitkuil van het zadel laat dat niet alleen toe, maar complementeert het ook door precies op de juiste manier weerstand te bieden waar je heerlijk tegenaan kunt schuiven. Maar mocht het nog niet voldoende bevallen, dan zijn er zowel een lager als een hoger zadel beschikbaar.

Het blok is een perfecte match is met het onvoorstelbaar flitsende stuurgedrag.


Verbaast ons ergens een beetje, want de motor voelt al heerlijk compact aan, zelfs ondanks de ruimere zit. Maar dat is het ‘m wel een beetje. Een collega met veel Monster ervaring (zelf een 900 gehad en sindsdien elk model gereden) was voor de rit best sceptisch; naar zijn zin was de Monster qua zit niet de weg ingeslagen die hijzelf, zo rond de 1.90 meter, prefereerde. Zijn enthousiasme na afloop sprak boekdelen: zelfs met zijn forse lengte kon hij perfect zijn benen kwijt en doen wat er nodig was: rijden. En daar komt het blok bij kijken, dat een perfecte match is met het onvoorstelbaar flitsende stuurgedrag.

Rijplezier met 75 perfect gedoseerde pk's.

Veel en bruikbaar koppel

De gearing vult dat nog eens aan; je kunt hier in de buurt de motor simpelweg in derde versnelling schakelen en er niet meer aan komen: het vermogen onderin is genoeg om uit de langzamere bochten te trekken en loopt lang genoeg door om tot aan de toerenbegrenzer door te halen. Volgens Ducati heb je al vanaf 3.500 toeren 80 procent van het koppel ter beschikking en ik geloof dat van harte.

De tractiecontrole schittert door afwezigheid. En eerlijk gezegd maakt dat het nog mooier.


Natuurlijk is het een lichte motor en maakt de twin dus snel veel toeren, maar ze zijn wel echt bruikbaar. En mocht het niet bevallen, dan zijn er nog vijf versnellingen over. 75 pk is niet genoeg om de 181 kilo (droog) van de grond te krijgen in tweede of hogere versnelling, maar ga je er een beejte voor zitten, dan is in eerste versnelling een prima wheelie te maken. Kan ook, omdat een tractiecontrole schittert door afwezigheid. En eerlijk gezegd maakt dat het nog mooier. De Monster is zó no nonsense dat ook dit alleen maar toevoegt aan de feestvreugde.

Geen tractiecontrole. Hoeft ook niet.

Diepe indruk

Vergeten we dan iets? Dat de 797 bedoeld is voor instappers bijvoorbeeld? Integendeel. Alles klopt, alles is waar: de motor is supervriendelijk, de slipperkoppeling bedient heerlijk licht, de remmen zijn zelfs opvallend scherp (maar voorzien van ABS dus vreest niet) en er zitten nauwelijks extra’s op. Een ideale machine voor beginners, heropstappers en vergelijkbare situaties. Maar het feit dat de motor daar bovenop ook bovenstaand journalistengeweld aankan en daar diepe indruk mee maakt, spreekt boekdelen. Wij zijn alvast overtuigd.

Tekst: Vincent Burger
Foto's: Milagro


Klik hier voor meer info over de Ducati Monster 797

Technische gegevens

Motor
Type Luchtgekoelde viertakt twin
Cilinderinhoud 803 cc
Maximaal vermogen: 75 pk bij 8.250 opm
Maximaal koppel: 69 Nm bij 5.750 opm
Transmissie: 6 versnellingen
Eindoverbrenging: ketting

Rijwielgedeelte
Frame: Stalen buizenframe
Voorvork: 43 mm, upsd
Achterschokbreker: Monoschock
Remmen Voor: Dubbele 310mm schijf, vierzuigerklauw
Achter: Enkele 250mm schijf met tweezuigerklauw

Afmetingen
Wielbasis: 1.445mm
Zithoogte: 805 mm
Rijklaargewicht: 175 kg
Tankinhoud: 16 liter

Prijs:
9.090 euro (BE)
10.3690euro (NL)

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van de Ducati Monster 797

Reageren

Registreer of log in om te reageren...