Kawasaki Z: GESCHIEDENIS VAN DIE LAATSTE LETTER

door Thierry Sarasyn 8 december 2017

Ja hoor, online publiceren is een weergaloze manier om snel en bondig informatie te vinden. Maar af en toe mag het ook eens anders. Zoals met het ontrafelen van de Z-geschiedenis van Kawasaki. Brandend actueel nu de Z900RS een opgemerkte intrede maakt. Maar ook vooral ook rijk gevuld, verbazend en heerlijk nostalgisch.

Op snelheid gepakt

Een terugblik op de geschiedenis van de letter Z in het Kawasaki alfabet kan leiden tot een 14-delige boekpublicatie. We doen het korter; doorspekt met unieke foto's en leuke feiten. En het begint al meteen met dit: Kawasaki’s ondertussen roemruchte Z1 had er eigen veel vroeger dan 1973 moeten zijn. En het was niet eens de bedoeling. Toen Honda in '68 op de Tokyo Motorshow zijn CB750 voor het eerst toonde, vielen ze een eind verderop bij Kawasaki massaal van hun stoel. Ook Kawasaki was immers hard aan het werk aan een 750 met dubbele bovenliggende nokkenas. Maar de Z was nog niet helemaal klaar. Dus besloten ze om er een 903 cc van te maken.

Een vroege foto van de productielijn

Laatste letter van het alfabet

Die kon begin '72 zelfs al proefdraaien op de Talladega speedway in Alabama. De Z-motoren van de twee Kawa-teams kregen, om het publiek te misleiden, zelfs Honda logo's op de tank. Heel geslepen, die Japanners. En ze - de motoren en de Japanners - overleefden allemaal de zware endurance test. En zo ging het project met codenaam New York Steak (we verzinnen het niet) verder.

De Z-motoren van de twee Kawa-teams kregen, om het publiek te misleiden, zelfs Honda logo’s op de tank.


Voor de echte naam werd de Z gekozen. Als laatste letter van het alfabet en dus het meest extreme. De 1 kwam er omdat Kawa voor niks minder dan de nummer 1 plaats ging. De ontwikkeling verliep goed genoeg om met 2500 exemplaren geproduceerd een wereldpremière op de EICMA in Keulen te organiseren. De Z900 Superfour was de krachtigste en meest vooruitstrevende motor van dat moment en de 2500 exemplaren van de Z1 waren uitverkocht voor de EICMA voorbij was. The rest, as they say, is history.

Een historie die we hier nog eens kort overlopen aan de hand van 14 markante modellen in de Z-dynastie. Bruce Willis mocht in Pulp Fiction dan wel beweren "Zed's dead", wel, niets is minder waar. De Z is meer levend dan ooit. En hij duikt in de Kawa-geschiedenis in heel wat typebenamingen op.

In the beginning...

1973 Z1

Voorgesteld op de EICMA in '72, maar dus een '73 model. De Superfour had ook vier-in-4 oplopende uitlaatdempers, 903 cc, een dubbele bovenliggende nokkenas en 82 pk. 246 kg was best aanvaardbaar voor die dagen en de Z1 was een enorme hit. Twee jaar later kreeg de populaire Kawa de Z900 naam toebedeeld en in '76 kwam er een dubbele schijfrem en een beter frame.

1976 Z650

Vier jaar na de komst van de Z1 bracht Kawasaki de Z650 uit als tegengewicht voor de 500 en 550 cc's van de Japanse concurrenten in die dagen. De Z650 was met zijn 66 pk de sterkste van zijn klasse. Tenminste als je hem vergelijk met de 550. Hij was ook maar 100 cc lichter dan een 750. Met 220 kg en 57 Nm koppel bracht Kawa het beste van twee werelden. Er kwam in dat jaar trouwens ook een Z750 en een jaar later een Z1000.

De Z650 oogde mooi en was goed afgewerkt.

1978 Z1 R

De jaren zeventig brachten veel hemels mooie dingen. De Z1 R hoorde daar niet bij. Doet dat maar af als een persoonlijke mening want bij zijn lancering in '78 werd de Kawasaki Z1R onmiddellijk tot motor van het jaar gekozen. Met een uiterlijk helemaal gericht op de Europese markt en geperste aluminium wielen, was dit een trendsetter. Hij had ook dubbele schrijfremmen, een 13 liter tank en een vast kuipje. De motor werd niet alleen populair op de weg, maar ook in endurance wedstrijden.

Niet moeders mooiste, maar wel motor van het jaar in 1978.

Zo oogde ie al iets mooier

1981 GPz1100

In '81 was het weer tijd om baanbrekend te zijn. De GPZ1100 was niet alleen een totaal nieuw type Z-motor, het was ook één van de eerste motoren die injectie had. Met de KEFI (Kawasaki Electronic Fuel Injection) was Kawasaki het enige merk die op zijn productiemotoren al injectie bracht. De GPZ1100 was ook anders door zijn rechthoekige licht, de golvende lijnen en... het vermogen. 120 pk – mede dankzij die injectie – was genoeg om in die dagen als een echt beest beschouwd te worden. Er kwam ook een bescheidener ogende GPz550.

Zijn tijd vooruit.

Z1000R en Z1100R

Eddie Lawson blijft vooraltijd verbonden met de 1982 Z1000R en 1983 Z1100R. 'Steady' Eddie won een jaar eerder al het AMA Superbike kampioenschap met 10 punten voorsprong op rijzende ster Freddie Spencer op een CB900F. Kawasaki besloot een Lawson replica te bouwen. De motor werd bijzonder populair en benadrukte het sportieve potentieel dat Kawasaki in de eighties had.

Steady Eddie Lawson en de Z

1984 GPZ900R

De GPZ900R was er tussen 1984 en 2003 en is de (missing) link tussen de Z-modellen en de pure sportmotoren die vaak ook Ninja’s heten en altijd een Z in de benaming hebben. Het was de peetvader van de moderne kawa sportmotoren met een volledige kuip, vloeistofkoeling en het was de eerste die in de VS als een Ninja op de markt kwam. Het was de snelste productiemotor in het jaar waarin hij gelanceerd werd.

De peetvader van de Kawasaki sportmotoren.

Meteen ook klaar voor het circuit.

1986 ZX-10, de Tomcat

De ZX-10 kwam twee jaar later in het gamma en was nog sterker en sneller. Toch bleef de GPZ in het Kawa aanbod naast de nieuwe sterkhouder. De motor werd ook wel Tomcat genoemd en had het eerste alu-perimeterframe.

De Tomcat, niet te verwarren met Tom Poes

1989 ZXR750R

Die met de stofzuigerslangen. Een icoon en het bewijs dat sportmotoren ook met een lagere cilinderinhoud sterk uit de hoek konden komen. Net vanwege die luchtinlaten die via kuip en de tank naar de airbox liepen, onderscheidde de ZXR zich van de rest. Er kwam ook een racegerichte RR-versie met nog betere prestaties en een monozit. Het was de basis voor de motor waarmee Kawasaki in 1993 zijn eerste Superbike wereldtitel mee zou halen.

Kenmerkend, die slangen.

1990 ZZR1100

Die met de dolfijnstaart. De dubbele 'Z' ontpopte zich als een pure GT, sportief sterk maar ook met enige touring kwaliteiten. Gran Turismo zoals het hoort. Tot de komst van de Blackbird was dit de snelste productiemotor ter wereld. Tussen '90 en '96 dus.

Eén van de snelste motoren uit de jaren negentig.

2003 Z1000

Kawasaki keerde in 2003 terug naar de pure Z-strategie met een dijk van een naked. Een modern design en uitstekende prestaties werden gekoppeld aan een aantrekkelijke prijs. Het werd het begin van een trend waarin naked bikes en sportieve prestaties weer aan elkaar gekoppeld werden. Met dank aan o.a. deze Z1000

De Come Back.

Z

Kawasaki toonde zich van zijn meest veelzijdige kant door naast de Z1000 ook een nieuw supersport wapen te lanceren. De ZX9-R was net niet goed genoeg om aan de top van zijn klasse te staan. De ZX-10R was dat wel. En zo werd 2003 een heel goed Z-jaar. Net als 2017 trouwens. En 2018? Dat staat nu voor de deur en met de komst van eerst de Z900RS en iets later de Z900RS Café komen er hoe dan ook aantrekkelijke modellen bovenop het al meer dan aardig draaiende Z-gamma.

Bekijk hier de video van de test van de Z900RS

Reageren

Registreer of log in om te reageren...