ADVENTURE RIJDEN VOOR DUMMIES: MET DE X-ADV NAAR AFRIKA (slot)

door Thierry Sarasyn 19 oktober 2017

We eindigden deel 1 van dit verhaal na een stevige crash in de duinen in Zuid-Marokko en het begin van de toch over het Atlas gebergte. Spilfiguur van het verhaal is nog altijd Patrick van den Kerchove die 4 maand geleden een 19 jaar oude Yamaha Drag Start kocht en als debutant avonturier zich aan deze tocht waagde.

Over de Atlas!

Deel twee van het avontuur was dus net iets uitdagender dan het eerder vlakke eerste deel. Echt hachelijk werd het nooit. Er was zelfs tijd om van de indrukwekkende vergezichten van de Atlas te genieten. En als je’m langs deze weg oversteekt, vermijd je de echt hoge toppen. Maar impressionant blijft het wel en er is een gezonde mix te vinden tussen pistes en asfalt. En die X-ADV? Wel, om het wat ruw uit te drukken: hij is idiot proof. Deze motor kan een veelvoud van opdrachten aan en je hebt er niet eens veel ervaring voor nodig. Opvallend: bij een stevige acceleratie is hij nauwelijks trager dan de Africa Twin en op de meeste onverharde delen, volgt hij gemakkelijk. Is hij dan even goed? Neen. Hij is tegelijk beperkter en toegankelijker. Niet beter, niet slechter, wel anders.

Altijd tijd voor een terrasje, ook in de Atlas.

Je moet je aanpassen.

Het relaas van PvdK weerspiegelt dit goed. "Ik had mijn twijfels toen jullie chef me uitnodigde", legt hij uit. "Maar behalve meikevers, sla ik niks af. Dus ik heb aanvaard en terugkijkend ben ik uitermate blij. Het was een unieke ervaring.

ik had nog nooit van de X-ADV gehoord. Toch is het dankzij die Honda dat ik dit Afrikaans avontuur kon doen.

Ik kende Marokko niet, ik wist niks van adventure rijden en ik had nog nooit van de X-ADV gehoord. Toch is het dankzij die Honda dat ik dit kon doen. Ik zou nog niet in staat zijn om dit probleemloos met een pure adventure motor te doen. Maar dit lukte aardig. De eerste dagen kwam ik een paar keer vast te zitten, gewoon omdat ik te traag reed. Naarmate we vorderden, leerde ik het onverharde kennen. Niet alles is zand. Je moet je aanpassen."

Altijd indrukwekkend, zo'n bergmeer.

Enorme afstanden.


"Ook aan de afstanden. Belachelijk hoe groot dat land is. Ik vergiste me voortdurend in de afstanden. De toch over de Atlas leek een eitje. Uiteindelijk kwamen we met veel geluk nog voor valavond in Marrakesh aan. Het kost gewoon heel veel tijd om via pistes ergens naartoe te rijden. 300 km op 10 dagen is niet zoveel, maar we hebben wel elke dag van 9 u tot 19 u gereden. Ook omdat die Sarasyn om de haverklap een foto of filmpje moest maken. Rare jongens, die journalisten..."

"Die crash tijdens het duinen rijden met de enduro heeft me letterlijk en figuurlijk door elkaar geschud. Misschien ging het wel té goed. En had ik teveel vertrouwen. Dus weer even met beide voeten op de grond. Figuurlijk dan, want eigenlijk lag ik met mijn hoofd in het zand."

In het begin kwam ik wel eens vast te zitten. Wegens te traag rijden.

Logische volgende stap: de Africa Twin

"Maar het is wel de X-ADV die met dat vertrouwen gegeven heeft. Dat DCT-systeem is een pareltje. Ik heb me niet druk moeten maken over schakelen. Misschien kan ik de volgende adventure trip wel aanvatten met een Africa Twin met DCT. Lijkt me een logische volgende stap voor het serieuzere werk.

Als ik naar de Africa Twin keek waarmee jullie hoofdredacteur reed, had ik altijd de indruk dat die nog veel meer kan. En dat wil ik ook eens ervaren.


De X-ADV was goed op alle vlakken. Maar eerlijk gezegd zijn de Marokkaanse woestijn en pistes wel het hoogst haalbare - maar dat is al vrij indrukwekkend voor een scooter. Als ik naar de Africa Twin keek waarmee jullie hoofdredacteur reed, had ik altijd de indruk dat die nog veel meer kan. En dat wil ik ook eens ervaren."

Met de opgedane ervaring moet de Africa Twin de volgende stap zijn.

Belachelijk drukke steden

"Los daarvan: ik had nooit gedacht dat dit met een scooter kon. Toen ze me eerst zeiden dat ik met een scooter zou rijden, heb ik eens goed gelachen. Maar dit ding kan het aan. En in het belachelijk drukke stadsverkeer in Marrakesh, Agadir en Tanger, was hij zelfs beter dan de Africa Twin. Rijden in Afrikaanse steden is altijd een beetje oorlog voeren. Bij het minste teken van twijfel, rijden ze je. En het maakt niet uit of je op twee of vier wielen bent. Anticiperen is de boodschap.

Het was de max en ik heb het er heelhuids van afgebracht. Ik vermoed wel dat ik een kilo of drie lichter ben. Eentje van het angstzweet, eentje van de warmte en eentje van het off road rijden.


Het rijden op de snelweg ging vlot. Persoonlijk vind ik het zadel wel heel erg getrapt, het mocht een beetje vlakker zijn. Anderzijds zit je niet vast op de X-ADV zoals op een traditionele scooter. Op deze versie stonden de off road voetsteunen. Goed voor het betere woestijnwerk, maar ook om tussendoor eens op recht te staan. Kortom, het was de max en ik heb het er heelhuids van afgebracht. Ik vermoed wel dat ik een kilo of drie lichter ben. Eentje van het angstzweet, eentje van de warmte en eentje van het off road rijden. (lacht). Dit smaakt naar meer. Véél meer. Zo'n Africa Twin zou me wel liggen, vermoed ik. Ik denk dat ik me na dit avontuur te pletter verveel op die Drag Star!"

Opdracht volbracht: heelhuids terug aan de ferry in Tanger!

Reageren

Registreer of log in om te reageren...