ADVENTURE RIJDEN VOOR DUMMIES: MET DE X-ADV NAAR AFRIKA

door Thierry Sarasyn 18 oktober 2017

Het grote avontuur opzoeken in de woestijn, dat doe je als je er de ervaring en de motor voor hebt. Of toch niet? Omdat Honda met zijn X-ADV een origineel concept op de markt bracht dat als het ware idiot proof lijkt, besloten we een leuk experiment uit te voeren. Met een onervaren rijder 10 dagen op avontuur in Marokko. Adventure rijden voor dummies, quoi. En we hadden er zowaar de geknipte man voor gevonden.

Een gedurfd experiment...

Een eenvoudig plan

De meest voor de hand liggende ideeën zijn vaak de beste. Met een X-ADV moet je op adventure. Nomen est omen. En omdat we hier ter redactie ook nog een Honda Africa Twin staan hebben, leek het ons niet meer dan logisch dat we naar Afrika trokken om dat avontuur te verwezenlijken. Een Africa Twin naar Afrika en een X-ADV op avontuur. Veel eenvoudiger wordt het niet. Echter: omdat Honda de X-ADV niet alleen als polyvalent, maar ook laagdrempelig voorstelt, vonden we het logisch om een beginner in het zadel te plaatsen. Met pakweg een Dakar piloot aan het stuur lukt dat Afrika-rijden natuurlijk. Maar kan ook iemand zonder ervaring dit werk aan? We namen de proef op de som en plaatsten Patrick Van de Kerchove in het zadel. Die heeft sinds een maand of vier immers een Yamaha Drag Star model 1998 gekocht, rookt per dag meer dan een Chinees industriepark en heeft voor het laatst gesport toen hij in het 4de middelbaar zat. Patrick is 52.

Klaar voor het avontuur bij de start in Malaga.

Goed begonnen is half gewonnen.

Het opzet was een 10-daagse tocht door Marokko. Honda Benelux was zo vriendelijk de beide motoren op een transport naar Malaga te zetten. Zo konden we 2000 km snelweg overslaan en de tijd maximaal benutten. We stapten op woensdagochtend op het vliegtuig en nog geen 8 uur laten stonden we op Marokkaanse grond. Het avontuur begon in Tanger.

Marokko werkt aan de strijd tegen corruptie. Er is nog geen gewonnen spel, maar hier en daar zie je wel tekenen van beterschap.


En het begon niet eens aan de douane. Met papieren die in orde zijn, is er geen enkel probleem om Afrika langs deze weg binnen te komen. De bekende baksjis hoeven niet eens meer, meer zelfs, het is mogelijk dat je problemen krijgt omdat je de beambte wilt omkopen. Marokko werkt aan de strijd tegen corruptie. Er is nog geen gewonnen spel, maar hier en daar zie je wel tekenen van beterschap. Zoals hier dus.

Vlakke pistes, ideaal om mee te beginnen.

Gevuld programma

De trip zou uiteindelijk 3000 km op de teller plaatsen. Vanuit Tanger ging zuid-oostwaarts, via Ouazane, het meer van Lahdar, Marakesh, Agadir, Mirleft, Talouine, Marrakesh en Mohammedia kwamen we uiteindelijk terug bij het beginpunt Tanger uit. De afstand legde ons proefkonijn vooral af op de X-ADV, een dag of twee op een pure off road (zie verder) én hij kreeg afwisselend piste en asfalt onder de wielen geschoven. Halfweg hielden we halt in Agadir om twee dagen deel te nemen aan de Adventure Academy. Die legt zich toe op het aanleren van off road technieken aan eigenaars van Adventure motoren. Niks hardcore enduro, wel bruikbare basistechnieken die toepasbaar zijn op all roads.

Lange verbindingsritten verliepen erg vlot met de X-ADV

Adventure Academy

En bij de hardcore off road lessen ging het even mis. In de Adventure Academy die gehouden wordt in de buurt van Agadir, krijgen de deelnemers de beschikking over pure enduromotoren voor een trip over pistes en duinen. We hadden het moeten weten. Het ging de dagen voordien op de X-ADV wellicht té goed. Vlot over de pistes, een occasioneel stukje zand en geen schakelproblemen dankzij dat DCT-systeem op de Honda. Ook tijdens de lessen van de Academy toonde Patrick zich een goede leerling. En het rijden met de enduromotoren in de woestijn ging (al te) vlot.

In de Adventure Academy leren de deelnemers de basis van het off road rijden.

Dit kon erger geweest zijn

Met de lichte enduro's van de Academy moest er - in tegnstelling tot op de X-ADV - vaak geschakeld worden en was het rijden toch net iets moeilijker. Bij het nemen van een duin ging onze debutant avonturier iets te hard. En om het nog erger te maken deed de rijder voor hem dat ook. Gevolg: een dubbele crash waarbij de Pat bovenop de motor van zijn voorganger landde en keihard op zijn snufferd ging.

Enkel een laars stak nog boven de motoren uit en we waren er van overtuigd dat hij minstens een dubbele beenbreuk had opgelopen.


Het tafereel dat erop volgde was hallucinant. Enkel een laars stak nog boven de motoren uit en we waren er van overtuigd dat hij minstens een dubbele beenbreuk had opgelopen. Had het er niet zo erg uit gezien, we hadden eerst een foto genomen. Wonder boven wonder kroop de crashtest dummie– mits enige hulp - tussen de motoren uit met niet meer dan een grote kneuzing boven de ribben. Met een stuk of twee pijnstillers kon Patrick de dag nadien weer op de X-ADV voor het tweede deel van de trip. En het betere werk.

Vallen en opstaan heet dat

Beetje stijf de dag nadien, maar weer klaar voor de rest van het avontuur

Concentratie houden

Naarmate de trip vorderde, kreeg PvdK uitdagender pistes onder de wielen geschoven. Maar zoals het bij adventure rijden meestal het geval is, het gaat niet (enkel) om de moeilijkheidsgraad van de pistes. Het gaat om het houden van de concentratie, de vermoeidheid gekoppeld aan afstanden die we hier op het Oude Continent nauwelijks gewend zijn.

Elk afzonderlijk deel van zo'n trip is gemakkelijk haalbaar. Het is het geheel van de onderdelen die het vaak lastig, moeilijk of gevaarlijk maken.


Elk afzonderlijk deel van zo'n trip is gemakkelijk haalbaar. Het is het geheel van de onderdelen die het vaak lastig, moeilijk of gevaarlijk maken. Onze debutant avonturier had het voordeel dat hij zich geen zorgen moest maken over de motor en vooral het schakelen. "De DCT bak maakte de reis lichter", vertelde Patrick na afloop. "Ik heb niet moeten denken aan schakelen en toch lag de motor altijd in de juiste versnelling. Ik heb me kunnen concentreren op de pistes en het rijden. En dat was al moeilijk genoeg."

Een geschikte assistentie motor, die Africa Twin.

En dan over de Atlas

Nochtans namen we geen onmogelijke routes. Het grootste gevecht dat we leverden, was er eentje tegen de tijd. We hadden in totaal 10 dagen om terug in Malaga te staan. En wat op de kaart haalbaar lijkt, draait in de werkelijkheid voortdurend anders uit. Omdat je op pistes veel minder snel vordert, omdat er al eens een foto genomen wordt en omdat je al eens een uur moet wachten eer die lunch er eindelijk is. "Vous avez l'heure, nous avons le temps", zeggen de Afrikanen. Vrij vertaald: jullie hebben een uurwerk, wij hebben tijd. En dus gaat het allemaal wat minder snel. Maar je went er aan. En terug in de Europese ratrace, denk je er zelfs vaak met heimwee aan terug.

Maar voor we terug konden, was er nog die beruchte oversteek van het Atlas gebergte.

Daarover lees je alles in deel 2 van dit verhaal. Het verschijnt morgen al.

Zelfs het eten is vaak een avontuur...

Reageren

Registreer of log in om te reageren...