door motornieuws 6 september 2017

Al wie niet glijdt is gezien: wij gingen shorttracken op DirtQuake

Dirt Tracken, of Short Tracken zo je wil, is weer helemaal in. Dit weekend wordt in Lelystad het Flatlands Motorcycle Festival gereden. En daar kan iedereen met een motor naar keuze gaan knallen. Wij gingen al glijden deze zomer op het DirtQuake event in Engeland. Is dat dirt tracken wel een goed idee?

Zo moet het dus.

Goed idee? Goed idee!

Om maar met de deur in huis te vallen: ja. Meer zelfs, het is een uitstekend idee. Al moeten we toegeven dat we bij aankomst aan het Dirt Quake ovaal zo onze bedenkingen hadden. Op de vooravond van onze race op de Kings Lynn Speedway mochten we al meteen kijken naar enkel races van de pro’s. En dat is indrukwekkend voor de doorsnee kijker, het is angstaanjagend als je weet dat je ’s anderdaags zelf de baan op moet.

Op vrijdagavond liep het al niet helemaal vlot.

In een deuk

Een deuk in de rechtervoorzijde van de tank. Voor het geval dat we zo dwars gingen dat de stuuruitslag niet volstond. Optimisten, die jongens van Harley...



Maar wie bang is krijgt er ook van langs, dus deden we het toch maar. Met een aangepaste Harley-Davidson Street Rod. Ingekorte uitlaat, spatboord in dezelfde container waar ze de voorrem in geworpen hadden, profielbanden en een deuk in de rechtervoorzijde van de tank. Voor het geval dat we zo dwars gingen dat de stuuruitslag niet volstond. Optimisten, die jongens van Harley...

Harley-Davidsons Niels Kleinlooh (l) is een optimist.

Beetje trainen

Tijdens de trainingen werden twee dingen al snel duidelijk. Eén: dit ging wel lukken. Twee: om in de stijl van de echt snelle jongens te gaan, zou er toch nog iets meer training nodig zijn. Pakweg een uur of 500. En dan nog een dag of twee om aan die metalen zool te wennen die ze onder je linker laars binden. Kwestie van je voet niet te laten blokkeren bij het glijden.

Je lacht je een deuk (in de tank)

Hooligan

We hadden er even op gerekend dat we in de zaterdagsessies zouden mogen rijden, tussen het merendeel van de andere journalisten en andere jongens die niet al glijdend grootgebracht zijn. Alweer maakten we kennis met het optimisme van de Harley-mannen. Niks zaterdag rijden. Gewoon zondag, in de Hooligan klasse, waar o.a. ook Carl Fogarty aan de start stond. Guy Martin was er ook, maar die reed deze keer met een Harley met een voorvork van een meter of twee. Hij mocht in een andere klasse gaan gassen.

Die Fogarty zal het ook nooit leren. Dirttracken misschien wel, maar niet dat er af en toe eens iemand voor je uit rijdt.



En die Fogarty zal het ook nooit leren. Dirttracken misschien wel, maar niet dat er af en toe eens iemand voor je uit rijdt. Zo kwam het dat King Carl’s glansrijk eerste werd…in de race naar het ziekenhuis. Fogarty ging hard onderuit, brak iets in zijn hand en wat ribben en maakte zich terecht meer zorgen over de reactie van vrouw Michaela dan over zijn breuken. "No hanky panky de eerstkomende weken", je zag het ‘m zo denken. En het zal niet aan de ribben gelegen hebben...

Op die glimlach moet Carl voorlopig niet meer rekenen.

Nog veel te leren.

Maar de ene zijn dood is de andere zijn brood en dus hoopten we na twee reeksen toch nog een plaatsje in de finale te mogen bemachtigen. Collega Pieter Ryckaert van MotorRijder had niet eens de pech van een tegenstander nodig en stootte gewoon op eigen kunnen door. Kane Dalton, andere collega, kon wel gebruik maken van de vacature die Fogarty gelaten had. En dat was omdat ook hij snel genoeg was. Elke reeks één of twee plaatsen beter en het had er wel in gezeten. Maar, alle gekheid op een stokje, daarvoor moeten we nog één en ander leren.

Hier ging het nog goed met Carl. En mezelf.

Ultieme vorm van motorbeheersing

We dachten met een karrevracht aan motorcross, enduro en rally ervaring daar sterk voor de dag te komen. Maar net als trial, is dit nog zo’n off road discipline waarin een heel eigen techniek en een verbluffende beheersing voor nodig is. Dat je een wheelie kunt trekken en met wat geluk een tafelsprong bedwingt, doet op een ovaal niks ter zake. Dirttracken heeft alles te zien met beheersing en gevoel. En op die manier ligt het inderdaad dichter bij trial.

Dat je een wheelie kunt trekken en met wat geluk een tafelsprong bedwingt, doet op een ovaal niks ter zake.



Je moet het gas zo gecontroleerd doseren dat de motor glijdt, maar niet uitbreekt. Je hebt geen voorrem. En je rijdt op een soort grint dat helemaal geprepareerd is om te glijden. Voor- én achteraan. En eigenlijk doet het er niet al te veel toe of je nu met een Harley of een off road rijdt. Ok, de snelheid kan wat verschillen, maar het gevoel van controle, het doseren en het sturen moet altijd zo verfijnd verlopen, dat enkel een goede techniek je vooruit helpt.

Front row start. Ook dat ging nog goed.

Delicaat

Bijgevolg is dit een discipline die we aan elke beginnende motorrijder aanraden. Net als trial, off road rijden en circuitrijden trouwens. Maar het gas-gevoel, de balans van de motor en het sturen zijn nergens zo delicaat als bij dirttracken. Het ziet er allemaal woest uit, maar het is eigenlijk walsen op de motor. En dus moeten ze maar eens wat meer ovalen leggen in dit land. Je hebt er eigenlijk niet zo veel voor nodig. Een atletiekpiste of een paardenrenbaan zouden heel goed kunnen dienen. Maar wellicht maken atletiekers en jockey’s bezwaar. De paarden zullen het dan weer niet zo erg vinden.

Fogarty in de enige positie waar hij zich goed bij voelt.

Doe het zelf

Wie tijd heeft, moet maar eens naar het Flatlands festival dit weekend. Om deel te nemen in een klasse die bij jouw motorfiets past, of om het gewoon eens te zien. Wie weet komen er dan nog meer van dit soort evenementen. Voor ons kan het gerust opnieuw met een aangepaste Street Rod en ze moeten niet eens nog een deuk in de tank maken.

Een mens krijgt er zowaar zin van om te gaan shorttracken.

Bekijk de uitgebreide fotogalerij van het Dirt Quake Shorttrack avontuur

Reageren

Registreer of log in om te reageren...